woensdag 31 oktober 2007

Jenneke, wat ben je aan het doen?


Ik ben aan het werk. Lekker aan het tekenen. Ik doe nl. van alles. Gedroomde graffitimuren. Bezielde portretten. Vrij werk. Les geven. Dingetjes in de openbare ruimte. Sexy meisjes/mooie vrouwen tekenen.
Jullie amuseren : )
Eigenlijk alles wat er aan kunst bedrijven mogelijk is. Mooiste werk van de wereld ; )
Kijk maar hiernaast. Klik op dat flikkerende Flickrding en je krijgt een kleine impressie. Er komen steeds weer nieuwe plaatjes bij, dus kom gezellig terug!
Mocht je interesse in een van de werken hebben of anderszins behoefte aan mijn talenten hebben, neem dan vooral contact op! Ik ben dol op geld verdienen ; )

maandag 29 oktober 2007

Vies is Lekker.


'I melt in your mouth baby
-not in your hand-haha'
(Candyshop- 50 Cent)
Ik neurie mee terwijl ik met een half oor luister naar een onbegrijpelijk verhaal over een zielige cavia van dat jeweetwel meisje met dat blauwe jasje dat op de hoek woont...
Een groep jongens en meisjes van 8-10 jaar heeft schilderles vanmiddag bij mij op het atelier.
Ineens begint een van de jongens te lachen.'Ik weet waar dit liedje over gaat! Dat heeft mijn oudste broer verteld...' De meiden kijken niet op of om, verdiept als ze zijn in het droeve lot van de cavia, of het meisje met het blauwe jasje, daar wil ik vanaf zijn..
Maar ik ben een en al oor. Oh ja, vraag ik zacht en verschrikt. 'Ja'. Ik kijk hem aan en weet dat hij dat voor geen goud aan mij wil vertellen. Ik wil ook niet dat hij vertelt en besteed aandacht aan zijn schilderij. Dat werkt.
'Op school zingen de jongens allemaal een heel stom liedje', zegt een meisje aan de andere tafel. Kijk, ik ben niet de enige die met een half oor kan luisteren. 'Oh ja, wat dan?, vraag ik. 'Bitches zitten aan mijn penis', dat zingen ze de hele dag. Jenski (zo noemen ze me tegenwoordig) wat zijn bitches?' 'Meisjeshonden', maar het is ook een scheldwoord voor vrouwen. Wat ik trouwens best gek vind want ik vind meisjeshonden heel lief, ik heb ze zelf ook gehad voor deze hond.'
'Oh ja?' Wat voor kleur hadden die? Pff, D-tour werkt ; )
Na de les maak ik het atelier schoon en vind een nieuwe roze Bubbelicious. Dat is lang geleden...
Na de eerste chemische schrik (VIES!) begin ik fanatiek te kauwen. Ik denk aan mijn verafgoding van Snoop Dogg, de opper pimp of mijn grenzeloze bewondering voor een goed vuilbekkende Eminem. Aan het feit dat ik mijn "Eat Your Heart Out" schilderij (te zien op Flickr) voor de les had omgedraaid zodat ze niet de prominent opgestoken middelvinger zouden zien. Een gangbaar gebaar binnen hiphop en mijn werk. Maar toch minder geschikt als je les geeft en niet constant tegen 8 opgestoken middelvingertjes aan wil kijken.
Er klinkt iets heel lekkers op de radio. Wat is dit? Ik zet hem hard. Al bellen blazend spring ik door het atelier en ineens hoor ik het : 'Ik ben dom, lomp & famous, bitches zitten aan mijn penis' ; )
Waarom is vies zo lekker? En hoe oud moet je zijn voordat je dat mag weten?

zondag 28 oktober 2007

Kill & Destroy!


Ik heb zin om iets uit te roeien. Een soort ofzo. Dit gevoel besprong me meteen al vanochtend om 8 uur toen in een naburige tuin een decoupeerzaag gestart werd...
Enigszins geschrokken van mijn eigen agressiviteit maak ik een spiritueel rondje langs de buddhabeelden in mijn huis. Terwijl ik mijn zondige gedachten overdenk, neem ik meteen stof af. Een mens moet praktisch blijven en ik heb het gevoel dat deze dag toch al geen rustdag zal worden.
Dan valt mijn oog op de tuin. Natuurlijk! Al maanden vermijd ik deze onherbergzame plek waarin ondertussen meer overheersers zijn dan onderdrukten. Zeg maar het Noord-Korea van Wilnis, met het Zevenblad als dictator.
Als we de onnozelaars die nog geen kropsla van een kerstboom kunnen onderscheiden, buitenwege laten (zalig zijn de onwetenden, zij wel) zijn er grofweg twee reacties op het begrip Zevenblad te onderscheiden. Een : de lacherige -oh maar het is toch een mooi plantje- je kunt het ook eten- heerlijk therapeutisch om dat te verwijderen- reactie. Deze groep mensen mag je voluit op de bek meppen volgens de statuten van het handboek voor de tuinier.
(Ik zei toch al dat ik agressief was ; )
Of de tweede reactie (en enige juiste) : -oh wat erg, tranen in ogen-(nadat er valium en een glaasje water is gehaald), wist je dat ik ...en nu volgt in weerwil van het onbespoten biologisch dynamische imago van desbestreffende een besmuikte opsomming van vuige giffen en radicale methoden om die groene krengen voor eeuwig naar de Fillistijnen te helpen.
Vandaag enkele uren doorgebracht met het Zevenblad vrijmaken van een stuk grond ter grootte van een postzegel. Zonder gif. In de wetenschap dat elke stukje achtergelaten wortelstok, elk verkeerd afgeplukt steeltje de oorzaak zal zijn van een explosieve vermeerdering.
Zevenblad is het bewijs (vast bij concilie afgesproken) dat de duivel bestaat. Het heeft niet eens zeven blaadjes!
De kans is groot, dat als ik morgen de gordijnen open, er een groen wuivende horde tot aan de tuindeur staat. Niet wuivend van de wind, maar schaterlachend op zijn Zevenblads. Met de gifgroene puntige middelblaadjes allemaal naar mij opgeheven.
Wordt vervolgd... (ben ik bang)

donderdag 25 oktober 2007

New shoes/ de rode schoentjes



"Paolo Nutini heeft het begrepen", schalt het vrolijk stemgeluid van een 15-jarige jongen terwijl hij zijn 3FM request doet.
Ik hoor het nummer New Shoes en ben verkocht, verslaafd kun je zeggen, al maanden. Ik draai het nummer dagelijks vele malen achter elkaar, zing het hardop in supermarkt en parkeergarage en word er elke keer weer vrolijk van.
Paolo heeft het inderdaad begrepen. Ook ik ben weerloos bij de aanblik van een paar goede hakken, wordt geil van een paar mooie adidasjes.
En ken het stormachtige verlangen naar dat ene paar laarzen.
Onder de basisopvoeding van mijn coole ma vielen ook de vakken 'Kennis van goede lingerie' en 'Hoe te lopen op hoge hakken'. Noodzakelijke basisvaardigheden voor de moderne vrouw, aldus coole ma.
Voor alle duidelijkheid, ook vakken als: 'Mogelijkheden in het gebruik van bleekmiddel' en 'Hoe vol moet een wasmachinetrommel' vielen onder die opvoeding. Daar was ik alleen niet zo goed in.

In het sprookje 'De Rode Schoentjes' wordt het meisje zwaar gestraft voor haar decadente smaak in schoeisel. Ze moet alsmaar dansen en eindigt met bloederige voeten.
Tot hier een felrealistisch verhaal, maar dan komt de absurde wending. Aan het einde van het sprookje heeft ze spijt van haar oppervlakkige schoenenfetisj en leeft verder op Jezussandalen.
Zo ongeloofwaardig...
In het echt zou ze op het toilet van de dansclubs tegen collega fetisjisten klagen over het aanhebben van zitschoenen, tips uitwisselen met vriendinnen over gelzooltjes, blarenpleisters en geheime pedicure adresjes.
Om vervolgens weer vrolijk de pijn te verbijten op de dansvloer.

Want zeg nou zelf: Wat is er mooier dan een vrouw op hoge hakken?

zaterdag 20 oktober 2007

Mea Culpa

Als ik boven op de Dom sta
kijk ik even naar benee
dan zie ik het ouwe grachie
't Vreeburg en wijk C
(tekst Herman Berkien)

Als je boven op de Dom staat
en je kijkt naar beneden.
Of je doet lui & Google Earth...
Dan zie dat het centrum van Utereg de prachtige grillige structuur heeft van een oude stad.
Middeleeuwse straten en huizen schurken gezellig tegen buurtkerken aan.
Hofjes, grachten en mooie nauwe straatjes zijn een feest voor de wandelaar & fietser.

Maar dan de auto...
Sinds jaar & dag wordt de auto teruggedrongen in het centrum van Utrecht
zoals in zoveel andere centra van steden in het land.
Openbaar vervoer of een transferium buiten het centrum zijn alternatieven
Waarschijnlijk bedacht met de beste bedoelingen maar daar schiet ik niks mee op.
Dat is bedoeld voor mensen die normaal kunnen winkelen. Die thuiskomen met een paar tasjes.
Een setje lingerie, een leuk truitje en een paar schoenen, zoiets.
Als ik naar de stad ga, eindigt het meestal in een drama. Knalrood & hevig zwetend strompel ik op de verkeerde schoenen met twee bossen zonnebloemen, een tube paradontax, vijf tl-buizen en een spotgoedkoop aambeeld onder de arm door de straten die gevuld zijn met beeldige dames die dus wel weten hoe het hoort.
Logisch dat ik altijd met de auto ga en je mij midden in de nacht kunt overhoren over verschillende openingstijden & prijzen van de diverse parkeergarages.
Laatst mocht ik weer naar Utrecht. Ik kon een monitor ophalen, een retro, maar voor mij zeer bruikbaar. De monitor stond in een kantoor pal in het centrum. Na mijn auto in de meest dichtbijzijnde parkeergarage (de duurste!) geparkeerd te hebben, wandelde ik naar het kantoor. Daar bleek het model toch wel erg oldschool, dus lekker stevig (lees zwaar) en werd besloten dat ik de auto ging voorrijden.
Als je op Google Earth kijkt zie je net niet de verkeersborden. Die zijn nl heel bijzonder in Utrecht, allemaal eenrichtingsverkeer behalve als ik eraan kom dan is het: Verboden In Te Rijden.
Dit is een lang verhaal om gewoon sorry te zeggen. Want meneer de taxichauffeur, u had groot gelijk met die middelvinger toen ik u al achteruitrijdend passeerde.
En mevrouw de fietser, het spijt me dat ik uw leven maar liefst driemaal in gevaar bracht. Eerst toen ik u tweemaal inhaalde op het fietspad van een Verboden In Te Rijdenstraat en daarna ook nog eens onverwachts voor uw neus stopte. Mea Culpa. Mea Maxima Culpa...

donderdag 18 oktober 2007

de Strik

Morgen ga ik een strik kopen voor mijn brugklasser, zijn eerste gala. En terwijl ik dat enigszins gestresst in mijn agenda schrijf, realiseer ik me ineens dat er heel over een strik na te denken valt.

"Alles is liefde",de film met op de poster het heerlijke cadeautje Carice van Houten met een grote strik om haar heen

De strik is hot! schreeuwen de modebladen. Victor & Rolf heersers in strikkenland.

Strikjes op jurken, schoenen,tassen.Een roze strikje in de strijd tegen borstkanker.

"Trouwe,Trouwe strikkies op me mouwe
strikkies op me ondergoed" zongen wij kinderen vroeger,regels uit een verder vergeten liedje

Als je tekent hoef je slechts twee driehoekjes tegen elkaar te zetten en je hebt al de oervorm van de strik te pakken. Menig minder bedeeld tekentalent heeft daar dankbaar gebruik van gemaakt bij het tekenen van vrolijke niet anatomisch kloppende poezen en paashazen. Mijn coole ma in ieder geval wel.

De strik van wieg tot graf. Nu is het plastic maar vroeger werd een navelstreng afgebonden. Je zoetgeurende baby in een gestrikt luiertruitje. De strikken in je haar. Het felbegeerde veterstrikdiploma. Het lint om je diploma.De strikjes op je trouwlingerie en de strik die je om je hals wil leggen bij een echtscheiding. De eerste galastrik van je zoon.
En aan het einde van de rit : gezellige graflinten.

Dit is de strik van mijn weblog. Ik heb geen idee wat voor cadeau het zal zijn...

woensdag 17 oktober 2007

Kunst omdat het must?

Jawel Jen, mooi. Schrijf je voortaan zelf betere postjes toch. Gewoon. Over kunst enzo. Of kunstmutsen. Of muzen. Of...
Is een must zo'n blog, net als kunst.
M