maandag 5 november 2007

Bladangst


Hoera, mijn eerste writersblock! Na zo'n twee weken stukjes knutselen was dit weekend de koek op. Ik had totaal geen inspiratie, sterker nog als ik al dacht aan schrijven dan moest ik kotsen...
Trouwens zelfs de meest onschuldige gedachte had dat effect. Hollen naar het toilet.
Dus dat deed ik dan maar, kotsen, eergisteren en gisteren.
Natuurlijk was dit geen writersblock maar gewoon het meest trendy virusje dat hier in de buurt rondhangt. Al vele malen beschreven door mijn leerlingen deze week, ik had het moeten zien aankomen. En moeten bukken voor al die rondzwermende bacillen
Maar stel dat het wel een writersblock was geweest?
In het eerste jaar van de academie was het boek : 'Zen en de kunst van het motoronderhoud' verplicht leesvoer. Een buitengewoon handig boek dat altijd wel van toepassing lijkt te zijn. Zoals er ook hele gezinnen zijn, die zweren bij een vage crème in een oranje tube. Van schaafwonden tot bijna-amputatie en beginnende lepra, de oranje tube biedt redding, bescherming en genezing.
Zo ook dit boek. Daarin wordt ergens een lesje creatief schrijven gegeven, dat erop neerkomt dat als je niets weet te schrijven, je over iets kleins moet gaan nadenken. Over je duimnagel of zo. Daar schijn je dan hele boekwerken over te kunnen schrijven.
Ik kijk naar mijn duimnagel en ben blij dat ik geen writersblock heb. Met de constatering dat die er niet uitziet, ben ik wel weer uitgeschreven ; )
Bij tekenen of schilderen bestaat er ook zoiets. Er wacht een wit vel of doek op jouw creatie en ineens verlamt dat witte vlak je totaal. Alle plannen die je ermee had, lijken in rook opgegaan en er rest alleen nog een gevoel dat je dat vlak gaat verpesten. Bladangst heet dat. Dat wil zeggen, ik noem dat in mijn lessen al jaren bladangst, geen idee of het een officieel kunstwoord is.
Bladangst is vrij snel te verhelpen, weet ik uit ervaring. Kijk naar het maagdelijk witte oppervlak, haal diep adem en gooi er verf op. Maak vlekken of zet ergens een kras.
Nu is het toch al verpest en kun je ongedwongen lekker gaan tekenen.
De bladeren die de illustratie vormen bij dit stukje, komen van mijn kersenboom. Deze is in een paar dagen tijd van een prachtig verkleurde statige boom veranderd in een kaal droevig schepsel.
De kersenboom kent geen bladangst zo te zien. Vol vertrouwen laat hij alle decorum vallen in de wetenschap dat er ergens wel weer iets moois gaat groeien, over een paar maanden of zo.
Zelf heb ik die bladangst nog niet onder de knie. Het is maandagochtend 5 november en de winter moet nog beginnen. Ik wilde dat ik ergens een pot verf over heen kan smijten. Een fijne warme kleur, geel of roodoranje en dan lekker mijn bikini aantrekken en doen alsof het zomer is...

Geen opmerkingen: