donderdag 15 november 2007

Bokito of de waan van de dag

(spraycan & hardcore marker on canvas)

Het waren twee koningskinderen
zij hadden malkander zo lief
zij konden bijeen niet komen
het water was veel te diep
(auteur & datering onbekend)

Bij het de klok op wintertijd zetten, verdwijnt er ook stiekem heel veel tijd. Nooit gemerkt? Einstein zal het vast geweten hebben, maar verder hoor je er nooit meer over.
Je merkt het alleen. Ik tenminste wel. Vanaf het moment dat de kersenboom kaal is, kolkt de tijd. Overvolle dagen met daarin alles wat een mens maar verzinnen kan. Sint Maarten. Rapportvergaderingen. Schoolfestijnen. Inkopen, inkopen, inkopen. Baardige & Zwarte vreemdelingen verwelkomen. Versieren. Eten koken. Eten. En voor je het weet is het 1 januari 02.00 uur, terwijl je het gevoel hebt drie keer geknipperd te hebben. Maar toch verdomd moe bent. Misschien zijn we daarom zo dol op lijstjes en top zoveels aan het einde van het jaar. We zijn toch al bezig, in de hoop grip te krijgen op onze verlangens en boodschappen..
Met de TOP2000 is wat mij betreft het seizoen geopend ; )
Het mooiste verhaal van 2007, mijn nummer 1 is het liefdesverhaal van die twee. Die elkaar niet konden bereiken tot die ene dag. Bokito en Petronella een oprechte en onmogelijke liefde.
Met een tragisch einde zoals het hoort. Alleen jammer voor die vrouw dat het echt gebeurd is, maar het heeft veel inspiratie opgeleverd. Misschien een troost, Petronella?
Nu heeft Bokito de waterpokken. Alhoewel ik hoorde het gisteren en het bericht was van 24 oktober. Mijn leerlingen waren stomverbaasd dat ik het niet wist. Dus hij zal wel weer beter zijn,
de waterpokken kennende.
Als ik een overzicht of een lijstje geef over 2007 geef, neem mij dan vooral niet serieus. Ik lees elke dag twee kranten, bezoek nieuwssites, kijk journaals en actualiteitenrubrieken, lees stapels tijdschriften en weet geen pest. Ongelofelijk hoe ik altijd weet af te dwalen naar het kunstwerk op de achtergrond van de pratende minister. Hoe ik wel letterlijk uit columns kan citeren en geniale strips navertellen maar ik niet de helft van kabinet spontaan kan ophoesten. Schaam.
Het enige waar ik wel diep in ga, is mijn leesmap. Mijn vandaag geleverde (en dus nog niet gelezen ; ) leesmap is van week 37. Het is nu week 48. In mijn wereld is Linda de Mol nog gelukkig en Jos Brink net dood. Eigenlijk heb ik dus net Lowlands achter de rug en stuiter ik van de afterglow ; ) De leesmap leert mij over progamma's die nog moeten komen en die nu alweer afgelopen zijn. En ik heb ze niet eens gemist! De waan van dag wordt feilloos gefileerd.
Als de narcissen bloeien lees ik over speculaas bakken. En met Pasen versier ik mijn huis zoals in de Libelle, met dennentakken en leuk geruit rood. En het geeft allemaal niks. Een mens hoeft niet alles te weten.
Alleen had ik dat van die waterpokken wel willen weten. Dan had ik hem zachtjes kunnen krabben ; )

Geen opmerkingen: