dinsdag 4 december 2007

Stijl


Om een mening over geenstijl te kunnen hebben (zie een van mijn vorige columns) moet je natuurlijk vooral weten wat stijl is. Of stijl hebben. Geen probleem ; )
Het zou flauw zijn nu te refereren aan mijn dramatisch verregende hellefietstocht in de Ardennen toen ik nog jong en ongeëmancipeerd was, dat ging over steil. (maar ik ben mij bewust van de problemen in onderwijsland en moet helaas even op het verschil wijzen). Stijl is een begrip dat net als ik toendertijd, uit allerlei bochten kan vliegen. Eigenlijk net als mijn columns. Dat is dus mijn stijl...
Negentig jaar geleden, in 1917
werd De Stijl opgericht door Theo van Doesburg. Hij rommelde toen al een paar jaar met het concept en had zo langzamerhand een goede club geestverwanten gevonden als Piet Mondriaan en Bart van der Leck en J.J. P Oud. De eerste twee zijn beroemde schilders net als Van Doesburg, de laatste is een beroemd architect. Ik benoem dit niet, omdat ik denk dat u geen algemene ontwikkeling heeft of dat u dom bent. Maar het rommelt al jaren in onderwijsland en het vieren van culturele grootheden is niet 'the dutch style'.
Voor het ontwikkelen van gevoel voor stijl is het handig om op te groeien in sociale (huur)woningbouw. In ieder geval heeft het bij mij goed geholpen. Ik ben namelijk geboren in Rotterdam-Zuid en kwam dagelijks in het Witte dorp of Kiefhoek zoals het ook wel genoemd wordt. Prachtige wijk. Als kind vond ik de (waarschijnlijk piepkleine) huisjes met de in primaire kleuren geschilderde ramen beeldschoon, bovendien was er een goed speeltuintje en een leuk buurthuis(je). Ik barstte bijna uit mijn vel van trots toen ik in het eerste jaar van de kunstacademie bij kunstgeschiedenis ineens een dia van mijn wijkje zag. Mijn lieve huisjes waren dus ontworpen door de beroemde architect J.J.P. Oud. Wow!
Deze kunstenaarsgroep waartoe natuurlijk ook Gerrit Rietveld behoort (Dat wist u vast, hij kwam er in 1918 bij) is van grote invloed geweest op onze cultuur. Nu nog steeds. Denk aan Studio Line van LÓreal. Dat is een merk voor haarproducten dat vele stijlen belooft, maar weinig waarmaakt gezien het straatbeeld.
De Stijl is van zo'n groot belang voor onze stijl, dat het bijna niet uit te leggen is. Nou nog een voorbeeld dan. 'The White Stripes' (beroemde hedendaagse Amerikaanse band) noemde een album de Stijl en maakte een prachtige hoes. Toen zij in Nederland waren bezochten zij het Rietveld- Schroderhuis in Utrecht.
'Ken uw klassiekers en heb klasse.' Dat zou mijn slogan zijn als minister van Onderwijs.
'Zitten is ook een werkwoord' was trouwens van Gerrit Rietveld (en nu snapt iedereen ineens die stoelen ; )

Geen opmerkingen: