dinsdag 11 december 2007

Cowgirl got the Blues


Terwijl ik vaart minder voor het stoplicht op het drukke Westplein te Utrecht, zie ik vanuit mijn ooghoeken ineens iets rollen. Vrolijk vrij rolt er een wieldop langs. Ik schiet in de lach om het dappere ding tot ik me realiseer dat de einzelgänger verdomd veel op mijn eigen wieldop lijkt. Ik trap meteen op de rem en godlof zit er een auto achter me met een bestuurder die wel kan autorijden en wordt echte schade voorkomen. De inzittenden in de kleine auto achter me, bijna allemaal getooid in hoofddoek, lachen me bemoedigend toe terwijl ik tussen het drukke verkeer achter mijn eigendom aanjaag. Eenmaal ingestapt met dop, volgt er nog een vriendelijk knikje en een handzwaai.
Mijn auto is de mooiste auto van de wereld. Gewoon omdat het mijn auto is. Was mijn vorige wagen nog een meisje, een zwarte Parisienne met binnenzwembad als het regende, nu heb ik een hele stoere. Elke keer als ik rijd, geniet ik. Dan krijg ik sporen aan mijn schoeisel en groeit er onder mijn neus een snor. Ik ben dan een cowboy, die nergens bang voor is en al zingend het land doorkruist als the Lone Ranger. King of the road.
Gisteren liet dat gevoel me ernstig in de steek. Op het drukste punt en moment van de dag in mijn keurig aangeharkte nieuwbouwwijkje- alledrie de basisscholen komen uit- besluit mijn uitlaat te scheiden van de auto. Met gekletter en een harde bonk ligt het aanhangsel daar, mijn auto oogt gecastreerd.
Totale hulpeloosheid overvalt me. Om mij heen proberen rijke trutten hun Stinkende Uiterstlelijke Voertuigen (SUV's) door de door mijn wagen veroorzaakte smalle doorgang te persen terwijl ze op hun voorhoofd wijzen. Alsof ik niet weet dat je getikt moet zijn om in zo'n auto te willen rijden ; ) Tientallen mensen lopen, fietsen en rijden langs. Allemaal met maar een doel, mij nonverbaal duidelijk maken dat ik in de weg sta. Boze gezichten, gebalde vuisten. Tuttut, het kan niet op. Wat een ergenis! En werkelijk niemand vraagt of ik hulp nodig heb, stel je voor dat je te laat op de hockey verschijnt...
Er is niets meer van mijn stoere gevoel over. Deze cowgirl, die tegenwoordig heel handig een afvoer weet te ontstoppen en fluitend, zonder bijbehorende fonteinen, de c.v. kan bij vullen, verlangt ineens hevig naar een stoere ridder. Een cowboy, desnoods in een Stom Uitermate Vervuilend voertuig, die mij komt redden. Ik geef het toe, ik schaam mij diep...

3 opmerkingen:

Anoniem zei

*katteklop katteklop*
Oh jonkvrouwe, ik ben uw redder in nood!
Spring bij mij achterop, hou mij stevig vast en ik zal uw uitlaat repareren.

Ridder Rob zei

*En daar komt Cowboy nummerrrr...2!
Met een fikse vaart vlieg ik door de geluidsbarriere, met mijn moersleutel in de hand! Ach Vrouwe Fortuna, stap op mijn stokpaardje, en struikel niet over de Deurmat!*

Uitlaatklep zei

Wist je dat SUV ook staat voor "Super Uitsmijter Verkeerd"? Echt waar. Zelf ontwikkeld die naam namelijk. ® dus. Voor http://www.destadstuyn.nl/index.html staat niet meer op hun kaart zie ik nu ;-)
M