donderdag 3 januari 2008

het Boek van Jenneke


Auto-Portrait (Tamara in the Green Bugatti)- Tamara de Lempicka (1898-1980)

"Jij vuil vies pesterig rotgodje, dit heb ik twee weken geleden ook al gedaan." Jankend lig ik naakt op een drijfnatte badkamervloer in die door een krankzinnige (ik kan het weten ; ) aangelegde badafvoer te graaien."Waarom altijd ik en al die zielige Afrikaanse kinderen? Nooit eens George of Osama of de nieuwe bisschop van Utrecht? Neem Piet Paulusma voor mijn part!"
Mijn CV-ketelleed was net bezworen door Koning A., Heer van het Systeembeheer, vriend uit duizenden. Dus ik kon weer douchen ; )
De hoeveelheid haar die ik uiteindelijk wist te verwijderen wees erop dat ik elke dag met Bokito in bad ga of dat mijn hond stiekem een bordeel voor Afgaanse windhonden is begonnen.
Als altijd op het juiste moment was BlauwoogEngel langsgeweest en had haar liefde over me heen uitgestort met heerlijke knuffels, kussen, kadoos en een riante nieuwjaarsdonatie. Blij beloofde ik haar iets leuks te gaan doen.
Ik ging naar de kapper. Op naar Utrecht. Ik parkeerde in de Springweggarage (weer duurder geworden!) en huppelde over de Oudegracht. Aan de hippe kappersjongen legde ik uit dat ik een opgeschoren nek heel leuk en kinki vond, maar dat het daar nu echt te koud voor was. Kappersjongen luisterde aandachtig en knikte vanonder zijn wollen muts. Vervolgens knipte hij mijn hele hoofd heel kort, maar het moet gezegd, mijn nek bleef enigszins bedekt.
In de spiegel staarde ik naar mijn Tamara de Lempickahoofd. Mooi, mochten er nog mensen twijfelen aan mijn artistieke talenten, na het zien van dit kapsel zou dat over zijn!
Traditiegetrouw deed ik daarna een heel rondje parkeergarage omdat ik niet meer wist waar ik hem had neergezet. Blijgemutst en goedgekapt reed ik de garage uit. Bij de slagboom wilde ik mijn raam weer omhoog draaien, maar dat ging vreemd stroef. Meteen buiten de garage parkeerde ik en draaide wat steviger. Een regen van glas kwam neer. Overal lagen ineens glinsterende glasstukjes en ik zat als een levende rhinestone cowboy te bibberen.
Een echtpaar kwam aangesneld en sprak hun verwondering uit. Zij hadden nog nooit vanuit het niets een autoruit zien 'exploderen'. Ik zei dat ik speciale talenten had, wat de man met open mond beaamde. Op wat bloedende wondjes aan mijn hand na bleek ik verder in orde. Hulp kwam van het echtpaar en de aangesnelde parkeergarageman en iedereen begon te bezemen terwijl ik me uitschudde. Uiteindelijk reed ik met sjaal omwikkeld en met handschoenen aan weg naar de A2. KOUD! KOUD! KOUD!
Bij mijn therapeutische verantwoorde garage engel begin ik pas te huilen. Die begint meteen te bellen voor een nieuwe ruit en duwt mij in een leenauto die ik snap. 'Nee, geeft niks die bananenschillen. Je moet snel naar huis. Bijkomen en warm worden."
Op weg naar huis worstel ik met hoge hakken, kleine pedalen en mijn geloof. 'Waarom God?
Er is toch al een Boek van Job? Moet er soms ook een Boek van Jenneke komen?
Bij het rode stoplicht kijk ik boos naar de hemel. 'Wilt U oorlog? Dan krijgt U oorlog!
Het stoplicht springt op groen en de motor slaat af.
OK! SORRY! IK NEEM HET TERUG! ; )
ps: Wil degene met het voodoopoppetje nu ophouden? Leuk genoeg geweest...

(Madonna baseerde maar liefst drie videoclips op het werk van Tamara de Lempicka. mocht ik nog eens een normaal leven krijgen, wil ik u graag meer vertellen over beide dames ; )

2 opmerkingen:

Anoniem zei

OMG! Als ik die SMS nu net iets eerder gezien had, dan was die ruit misschien net wat warmer of kouder geweest en misschien niet ontploft? Pfff, ga me nog schuldiger voelen, m

Qiwy zei

http://www.youtube.com/watch?v=DAdRtQ90eLA
Is de trailer van de nieuwe film van Kas (Rapper, Clipmaker en Ex-schrijver).
Hij gaat 17 Februari in premiere in Rotterdam, en ik dacht dat jij dit wel intressant zou vinden.