zondag 6 januari 2008

Het hazenpad



(illustratie naar het beeld 'Thinker on the Rock' van Barry Flanagan)

We lopen op 'het spoor', de hond en ik. Het spoor was vroeger een spoorlijn, nu is het een wandelpad. Met op dit stuk (het loopt van dorp naar dorp) aan de ene kant rijtjeshuizen aan de andere kant weilanden. Het loopt prettig op het spoor. Ver voor mij uit is de hond bezig met zijn levensmissie, het opsporen van loopse teven. Ik loop zo'n tachtig meter achter hem en denk aan de kleur blauw en duurzaamheid. Twee abstracte begrippen die zuurstof en de cadans van voetstappen nodig hebben. Ik denk na over deze begrippen in het kader van een opdracht tot het vervaardigen van een abstract kunstwerk voor het bedrijf Sustainment & Partners.
Eerlijk gezegd, ik probeer na te denken, want ik kom er maar niet in.
De techniek staat er tussen. Zoals ook deze weilanden binnen afzienbare tijd volgebouwd gaan worden, is mijn hoofd bewoond met afvoerleidingen, weigerend staal en gesprongen glas.
In het weiland naast me houdt de regionale- misschien wel landelijke -ganzenclub zijn algemene ledenvergadering. Over het hele weiland verspreid zit een enorm aantal ganzen bij elkaar. Er ontstaat reuring als drie hazen zich al rondjes draaiend en springend ook in de bijeenkomst mengen. Ze zitten elkaar achterna in een vloeiende rondraaiende beweging zodat de eerste steeds de laatste wordt. Een razendsnel bewegende harige cirkel die over het weiland heen danst.
Hazen hebben humor. Zo zag ik van de zomer hoe twee hazen een reiger aan het pesten waren door steeds om hem heen te springen en als de ouwe jaap weer een nieuwe plek gevonden had, een weiland verderop, hem doodleuk daar te gaan ergeren. Nu beleefden ze ook dolle pret en lieten steeds groepjes ganzen van schrik opstuiven.
Zo'n honderd jaar geleden had je in Italie een filosofische kunstroming genaamd 'de Futuristen'.
De stoomtrein reed al een tijdje rond. De bewegende filmbeelden waren er al evenals de auto. De ene na de andere uitvinding werd gedaan.
De Futuristen verheerlijkten techniek en snelheid. Een kunstwerk moest vooral beweging suggereren. Agressie en anarchie werden verheerlijkt en uitgebeeld. 'Oorlog is de enige hygiëne van de wereld'. "Tijd en ruimte zijn reeds gisteren gestorven." "De toekomst is het absolute."
De Futuristen zouden deze hazen dan ook met ontelbaar veel poten afbeelden om hun vaart te verduidelijken.
De Futuristen moesten overduidelijk nog echt aan de twintigste eeuw beginnen. Met de miljoenen doden die in die eeuw zijn gevallen door massa industrie en technologisch vernuft.
De milieuproblematiek. De rampen die geen natuurrampen zijn, maar wel een ramp voor de natuur als het lek gaan van olietankers, ongelukken met (kern) energiecentrales. Overbevissing door gigantische drijvende visfabrieken en de hysterische consumptiedrift van de mens.
Het uitwonen van moeder aarde op een manier die geen huisbaas zou tolereren.
Als ik nu het grenzeloze optimisme van de Futuristen combineer met de ellendige ervaringen met de techniek, kom ik dan op duurzaamheid uit?
De rondscharnierende beweging van de hazen doet het pessimistische verwrongen staal in mijn hoofd omsmelten tot de zonneovens waarover ik in het jan/feb nummer van Ode gelezen heb. Ovens die gebruik maken van reflectie en absorptie van zonnestralen. Zodat arme mensen in zonnige landen kunnen koken zonder houtkap, luchtvervuiling of gezondheidsklachten.
Op het Neude zit een bronzen haas na te denken op een rots. Een krankzinnig (het is mij nog nooit gelukt om daar niet op het fietspad of op de busbaan of tegen het verkeer in te rijden) verkeerssituatie van bovenaf beziend.
In alle rust denkend.
Beeldhouwer Barry Flanagan had Utrecht geen beter symbool van deze tijd kunnen geven.


2 opmerkingen:

Anoniem zei

2 dagen geleden liep ik ook weer langs mijn ijzeren vriend.
Geweldig is hij, ik herkende hem meteen op je tekening!
En als je meer wilt weten over duurzaamheid, moet je bij ma bon maman aankloppen hè?;)
Liefs, Bootsyy

Qiwy zei

http://bioephemera.com/wp-content/uploads/2007/03/skullsorion.jpg
Deze kunstenaar heeft wel de nadelen van de techniek ontdekt maar gebruikt ze heel positief.
Met een doekje het roet van rooster langs de snelweg vegen en je hebt al zo een mooie "schildering" voor iedereen om te zien.
Qiwy