woensdag 30 januari 2008

Zittesj Sjpektakel


"Loemeleeeh, loemele", al zingend met op mijn hoofd mijn gisteren gekochte pet en schuddend met mijn doodshoofdsambaballen stamp ik tot grote verbijstering van mijn leerlingen door het atelier.
Ik houd het niet meer. De zuigende werking uit het Zuiden is te groot. Al vanaf 1 januari (of liever nog vanaf 11-11 natuurlijk) zwelt het vastelaovendgevoel aan.
Op 1 januari was er al het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer en Coole ma liet mij het winnende leedje (liedje) horen door de telefoon. Groen van nijd was ik toen, zeker omdat ik zelf in plaats van daar te zijn, hier met mijn cv- ketel en een kater aan het worstelen was .
De afgelopen weken word ik dagelijks telefonisch op de hoogte gehouden en alhoewel ik fysiek nog boven de rivieren ben, is mijn geest nu toch meer daar, beneden bij Coole ma en Vader jager. Ik krijg er een pesthumeur van. Daar is alles versierd en gezellig, hier merk je er echt niets van...
Carnaval is niet uit te leggen aan onwillende randstedelingen. Al ben ik zelf geboren en getogen in het westen, toch ben ik al jaren geleden besmet geraakt met het vrolijke virus. Dankzij vrijers, vrienden en een Vader jager die uit die schone provincie komen, heb ik al lang geleden het geheim van Limburgs carnaval ontdekt.
Dankzij de idiote vakantiespreiding is het helaas onmogelijk om buiten het weekend om te gaan en het echt vier dagen te vieren. Met alle liefde zou ik zo een paar christelijke feestdagen willen ruilen voor een paar dagen tijdens vastelaovend. Maar ja, zolang Den Haag niet in Limburg ligt, zal dat niet snel gebeuren. Hopen op een zeer snel stijgende zeespiegel dan maar ; )
Op dit moment ben ik er al helemaal klaar voor. Al is het maar een weekend. Alle verkleedspullen zijn opgezocht en aangeschaft en de cd met verzamelde leedjes draait non-stop in het atelier. Tot grote wanhoop van de kinderen, die er niks aan vinden. Maar het is mijn atelier, dus lekker puh!
In Zitterd (Sittard) is iedereen altijd mooi en blij verkleed en eigenlijk schaam ik me dat ik dit jaar niks zelf maak...
Alhoewel, ik heb daar ook slechte ervaringen mee...
Jaren geleden ging ik met een aantal heren op pad in Venlo. Ik had een heidense klus gehad aan het vervaardigen van onze kostuums, of liever gezegd van onze schilderijen. Ik had kopieën gemaakt van beroemde portretten. De Mona Lisa, een Matisse, een Van Gogh, zulk werk. Op de plek van het gezicht een rond gat, waar het hoofd doorheen stak. Mooie lijst eromheen. We zagen er geniaal uit! In het eerste café was het nog even leuk. We oogstten enorm veel bewondering. Tenminste dat vermoedde ik. Want doordat de oren achter het schilderij zaten, was er niks te verstaan van die complimenten. Draaide je dan het hoofd met het levensgrote schilderij erom in de richting van het geluid, dan raakte je geheid met een doffe knal de complimenteuze feestvierder.
Daar maak je geen vrienden mee. Ook je bewegen door een hossende menigte leverde een spoor aan gewonden op. Aan het eind van de avond hebben de jongens van nijd bijna hun schilderijen op mijn hoofd stukgeslagen.
Dat ik sindsdien geen vrienden meer heb om mee te gaan carnavallen, kan dan ook geen toeval zijn...
Geeft niks, dit jaar wil toch iedereen vrienden worden met deze dame, verkleed als sexy boef!

Geen opmerkingen: