zondag 24 februari 2008

De Neus



De Neus wordt al tijden gedemoniseerd, dat is een feit dat zeker is. Werd er voorheen voornamelijk kwaad over De Neus gesproken, nu lijkt het hek helemaal van de dam. Men laat De Neus uit de beelden verdwijnen. Men snijdt hem zelfs weg uit het dagelijks bestaan.
Voor alle duidelijkheid, voor u zich bij de neus genomen voelt:
Ik heb het hier niet over die crimineel met het slechte hart.
Ik heb het hier ook niet over de arrogante schrijver die tot de grote drie behoort. Al heb ik geen idee wanneer die uitverkiezing gehouden is. Of ken ik maar mensen die het daar mee eens zijn.
Ik heb het over De Neus, ons onvolprezen reukorgaan en de moeilijke tijden die de neus vandaag de dag beleeft.
Persoonlijk geef ik graag Michael Jackson de schuld, daar is al ruimschoots ervaring in en hij staat bekend om zijn ernstige vorm van zelfneushaat. Is hij tot nu van andere beschuldigingen vrijgesproken; het bewijs van zijn zelfneushaat schendt zijn aangezicht. Er is niks meer over van die eens zo prachtige neus.
Het rare is, dat sinds de verwijning van Michael Jacksons neus, iedereen zo'n neus lijkt te willen. De ene na de andere gok verdwijnt om plaats te maken voor een nuffig bultje, dat het hele gezicht uit verhouding trekt. Waarop er dus gesleuteld moet worden aan de ogen en lippen. Maar net als de haren van de barbiepoppen die ik vroeger knipte, het wordt nooit meer wat het was.
Nare bijwerking voor mij is bovendien het stressvolle zappen, snel en hard, om maar geen (plastische)operaties op de tv te aanschouwen terwijl ik gezellig nootjes eet. Dat alleen al valt op sommige avonden niet mee...
In mijn tekenlessen aan kinderen heeft het portret de afgelopen weken de hoofdrol gespeeld. Het zelfportret of een portet van hun idool. In allebei de gevallen was het neuzen leren tekenen en schilderen een hard gelag. De neus roept vanoudsher veel afkeer op bij al mijn leerlingen groot of klein. Moeilijk vindt men. Het zit tussen de oren, zeg ik dan ; )
Maar tegenwoordig delf ik het onderspit bij de kinderen door het grote gelijk van de Manga.
Manga, de Japanse tekenstijl staat bekend om de karakters met enorme grote ogen vol lichtjes. En met een bijna ontbrekende neus. Nagenoeg alle tekenfilms die tegenwoordig gezien worden, zijn in die stijl getekend. Maar ook voorheen in de Disneyfilms was de neus voorbehouden voor de slechterik. Sneeuwwitje had alleen een puntje, de boze stiefmoeder een gevel.
Manga heeft nu wereldwijd alle neuzen overwonnen.
Of het nu de eigen neus is of de verdacht nuffige neusjes van popidolen Bill & George van de band Tokio Hotel de neus mag niet te zichtbaar zijn volgens de meiden.
Op mijn bozig aandringen op anatomische correctheid, word ik door een slimmerd gewezen op mijn eigen werk. Oeps!
Leef ik mij in mijn portretten nog wel uit op een mooie neus, in mijn vrije werk en in de tekeningen voor dit blog zijn ook mijn neuzen nagenoeg verdwenen.
Dus alle neuzen wijzen toch in dezelfde richting!
Maar bij mijn leerlingen doe ik net of mijn neus bloedt....
Ze zullen het leren, snotverdomme!




2 opmerkingen:

Tim zei

Verdomd: was me niet eerder opgevallen, maar inderdaad! Weet je toevallig ook hoe het zit met die zalm?

Anoniem zei

Niezen doe je toch ook met de neus?