zaterdag 16 februari 2008

Atlas



In het gebied van de Atlas en de Draaier is het niet pluis. Dat is de plek in het skelet waar het ja knikken en nee schudden wordt geregeld. Bij mij heeft een enthousiast talent tot ja knikken ertoe geleid dat nu de wereld op mijn nek zit en dat wat zwaar aanvoelt.
Werken is heerlijk. Maar je kunt ook overdrijven...
In mijn werkend bestaan is het altijd hollen of stilstaan. Nooit eens gezellig slenteren.
Er zijn tijden dat je nagelbijtend van de hongerstress je e-mail om de vijf minuten checkt in de hoop op een opdracht. Denkend dat het nooit meer goed komt en je de slechtste kunstenaar op aarde bent. Zo snel kan dat omslaan in een periode als deze, waarin ik juichend de ene na de andere vraag naar werk enthousiast beantwoord en me de koningin van het bal voel. Iedereen wil met me dansen. Nou ja, iedereen wil kunst van mijn hand.
Om nu na alle toezeggingen nog eens te gaan bedenken dat al dat werk ook echt gemaakt moet worden...
Van iedereen die net als ik thuiswerkt, hoor ik hetzelfde verhaal. Je tijd sijpelt weg. In het niets. Zeker in het leven met kinderen lijkt het of via de achter hun kont opengelaten deuren, het niet alleen tocht, maar ook je energie weggezogen wordt.
Er is altijd wat. Een eindeloze stroom van wegwaaiende creativiteit, verloren gegaan in wassen draaien en rapportvergaderingen. Tandartsbezoek en APK keuring.
Hagelslag op, vuilniszak vol.
Ondertussen geestelijk watertandend van bergen verf en plassen stilte.
Kleurige rust en intieme penseelstreken.
Het krassen van de stift. Het ruiken van drijfgas en olieverf.
Gouden uren in het atelier.
Tot het hoofd zo vol en zwaar van fantasiebeelden en werkdruk is, dat de nek gaat protesteren.
Op het paleis op de Dam staat Atlas met de wereld op zijn schouders. Vroeger vertelden de Amsterdammers hun kinderen het verhaal dat als Atlas de wereld niet meer zou dragen, Amsterdam zou vergaan.
Ik geloof daar niet in. Vanaf morgen komt Coole ma de last van mij overnemen en mag ik mij gaan onderdompelen in kunst.Kunst kijken, kunst maken.
Laat de aarde maar draaien, ik vertrek naar mijn eigen wereld, die vast veel lichter aanvoelt...

2 opmerkingen:

Anoniem zei

mijn pink ondersteund de zuidpool op jou rug, even het gewicht verdelen. ;)
oja, btw; veeel plezier morgen @ Lucien!
heb je het NRC maandblad al gelezen?

X BOoTs.

Qiwy zei

Wat een heerlijk nummer is dat.
Wist trouwens niet dat er een clip bijhoorde dank voor dat.
Kus