maandag 4 februari 2008

Limgeburgerd


Allemaol vraem aenje in de biet. Meh zeen zie noe eigelik waal Limgeburgerd? (Allemaal vreemde eenden in de bijt. Maar ben je eigenlijk wel Limgeburgerd?)
Een olijk figuur in de optocht geeft me een A4-tje met een dwaze enquete die begint met deze vraag. In de Sittardse carnavalsoptocht bruist het niet alleen van de vrolijke creativiteit en het zeer hoogstaande knutselwerk, ook de veelzijdigheid, de geestigheid en actualiteit van de grappen en grapjes is fenomenaal.
Het is de tweede keer dat deze vraag me gesteld wordt. De eerste keer komt hij van een rood/geel/groen geschminckte man die in gezelschap van twee eveneens letterlijk schitterend geschminckte vrouwen rondom een verrijdbare zelfgeknutselde bar staan. 'Het Kanon van het Balkon' op de grote markt is een groot feest met een podium en een balkon. En een kanon. Dat om de haverklap knalt. Waar ik me dan ondanks de kakofonie van kleurrijk geluid en optredende bands,me steeds weer het leplazerus van schrik.
Het is oergezellig en alles en iedereen is een feest voor het oog. Coole ma is prachtig rood/geel/groen gevederd en Vader jager is gewoon als Vader jager en toch verkleed. Dat heb je met schutkleuren ; )
Ik koop de kinderen Prachtige Prinses Pipi, zoonlief Crazy Profesor en de Maffe Fonz schaamteloos om met patat en suikerspinnen om maar zo lang mogelijk te kunnen blijven. Dat werkt gelukkig een hele tijd.
Ik geniet.Iedereen zingt, sjoenkelt en slaat met zijn tamboerijn of sambabal dat het een lieve lust is. Coole ma bouwt het hele weekend een feestje met haar eigen boa. Een keer zit hij vast in de opstaande wiebelhandjes die ze op haar hoofd heeft waardoor ze ineens van een Sittardse dame in een Braziliaanse lellebel verandert. Dan steken de veren bij inademing in haar neus. Nu steekt ze een sigaret op en haar boa in de fik. Voor de tweede keer ; )
De kinderen en ik beginnen traditiegetrouw meteen met het verliezen van bloederige en leuk knipperende feestartikelen. Ik beklaag me tegen de mensen met de zelfgeknutselde bar dat ik als ik in dit tempo dingen blijf verliezen, ik naakt naar huis moet. Waarop de man droog opmerkt dat dat niet erg is. Ze hebben hun fototoestellen bij zich; ) Na dit zware gesprek bleeer ik gezellig mee met een liedje waarop de rood/geel/groene man me bevreemd aankijkt. Ik spreek namelijk uitsluitend zuiver en scherp Randstads en een paar vreemde talen, maar helaas geen plat.
Maar Limburgs bleeren kan ik als de beste.
Limgeburgerd dus.
Nu ben ik al weer een dag terug in het land van grijs & haast.
Ik voel me een vraem aenje...



1 opmerking:

Anoniem zei

Hè hè..
Ik was zó nieuwsgierig!
Lekker stuk zeg, die op die foto!;)

X Boots.