maandag 11 februari 2008

Over mijn lijk


Breathe it in and breathe it out
And pass it on, it's almost out
We're so creative, so much more
We're high above, but on the floor
Sarah Bettens zingt in mijn hoofd en ik zing mee.
Vanaf het moment dat ik het dit weekend langs hoorde komen, is het lied niet meer weggegaan.
Ooit hoorde ik het live op Lowlands en was verkocht. Elke keer als ik hoor, krijg ik weer kippenvel.
Dan moet ik ineens aan Marina Abramovic denken. Een al jarenlang internationaal vermaarde video-en performance kunstenares van Servische afkomst. Haar werk dat vol zit met zelfbeschadiging en heftige uitputtingsslagen is moeilijk in het kort uit te leggen. Maar wel belangrijk.
Breathing in-Breathing out is een performance die ze heeft gehouden met haar toenmalige partner Ulay. Op het eerste gezicht lijken het gewoon twee intiem kussende mensen, bij nadere beschouwing is er iets anders aan de hand.
Hun neusgaten zitten verstopt met sigarettenfilters waardoor ze 19 minuten lang elkaars lucht in -en uitademen. Zodat de verstikkende kanten van een intieme liefde scherp getoond worden.
De laatste keer dat ik iets van Abramovic zag, was volkomen onverwacht.
Tijdens een concert op Lowlands keek ik toevallig naar het verderop gehangen videoscherm en zag daar zoiets mafs, dat ik opslag het concert vergat en de film bekeek. Om mij heen zag ik vele mensen hetzelfde doen. De film; een combinatie van sex, humor en folklore was dusdanig geestig dat er overal mensen stonden te schaterlachen.
De film is te zien op: http://strangemessenger.web-log.nl/strangemessenger/2007/11/marina_abramovi.html
Tot zover het blogje dat ik mijn hoofd had.
Gisterenavond keek ik naar 'Over mijn lijk' , een programma van Patrick Lodiers. In het programma volgt hij jonge mensen met een levensbedreigende ziekte in hun laatste levensfase. De mensen met wie hij ons mee laat leven, zijn mensen met wie ik zo bevriend zou willen zijn. Creatief, levenslustig, mooi. Rondhangend op plekken waar ik ook graag kom.
In deze aflevering volgt Lodiers getalenteerde vormgever/kunstenaar Patrick (34) maker van Happyheads, tekeningen waaraan ik me met mijn werk verwant voel. De zeer zieke Patrick wordt op Lowlands in een rolstoel door zijn vrouw rondgereden. Om daar bij de mij zo bekende merchandise stand zijn levenswerk te zien. De Happyheads t-shirts hangen daar fier en worden gretig verkocht. Ik realiseer me terwijl ik het programma bekijk, dat ik op datzelfde moment stond te schaterlachen bij de film van Marina Abramovic. Patrick sterft enkele weken later.
De tranen rollen over mijn wangen.
Breathe it in and breathe it out.

Geen opmerkingen: