maandag 31 maart 2008

Opening expositie Espresso


Laughing all the way (to the bank ;)- spraycan on canvas- Jenneke van Wijngaarden
6o cm bij 80 cm
Na een hele dag gejakker en gejaag is het toch ineens bijna 17.00 uur. Tijd voor mijn opening. Ik parkeer mijn auto en verwissel mijn kaplaarzen voor mijn rode lakpumps. Nog voordat ik bij de voordeur ben, realiseer ik me dat ik een cruciale fout heb begaan: de gelzooltjes vergeten! Daar er op de expositie een doek hangt dat geïnspireerd is op dezelfde schoenen, moet ik ze blijven aanhouden.
Bovendien slaat mijn zelfgeknutselde 'Victor & Rolf meet Boer zoekt Irma La Douce' outfit helemaal nergens op zonder die schoenen.
De shop ziet er beeldig uit. Alles schoon en fris, overal verse bloemen en mijn schilderijen hangen mooi. Eerlijk gezegd ben ik al blij dat ze überhaupt hangen, dat was twee uur daarvoor nog even een probleem. Ik was de ophanging achterop de schilderijen vergeten te maken. Maar ook dat leed was uiteindelijk geleden en alles hangt prachtig.
Mooienaam Meisje vanEspresso heeft het hele proces van de expositie begeleid. Eerst komen praten en werk uitzoeken op het atelier om vervolgens een intelligent blij stukje te schrijven voor de uitnodiging.
Nu heeft ze ook nog samen met een collega de hele middag in de keuken gestaan om een beeldschoon buffet te verzorgen. Ik voel me een Thaise prinses als ik zie hoe de schalen zijn opgemaakt met de mooiste bloemen.
Dan stromen de gasten binnen. Buuv, de Don, Cie Mind, Blauwoog engel en King A zijn als altijd mijn trouwe companen. Maar ook mijn relatief nieuwe maar lieve idiote (na gisteren durf ik dat wel te zeggen ; )vrienden van de Rotaryclub Mijdrecht zijn in grote getale aanwezig. Behalve de Don is er volgens mij nog nooit iemand van dit gezelschap in een coffeeshop geweest en met spectaculaire snelheid sneuvelen de vooroordelen. Sterker nog: de grootste belhamels van de Rotary verdiepen zich meteen in de handelswaar en dan heb ik het nu niet over de schilderijen...
Her en der wordt er de brand gestoken in een ferme joint en alleen al op basis van die beelden zal ik de komende weken grinniken. Die verwachtingsvolle prethoofden. Heerlijk dat mensen je altijd blijven verrassen!
De afgelopen week is er bijkans gevochten om mijn doek Lovely geisha, nu wordt het werkelijk verkocht. 'Mijn kindje' krijgt een fijn nieuw thuis. (als prof hoor je daar niet om te malen, maar ik vind het toch prettig als mijn schilderijen goed terecht komen)
Ineens staat er een fotograaf van de plaatselijke krant voor mijn neus. De man en ik worden het nergens over eens en uiteindelijk kijk ik naar de camera als een kip naar het onweer. Ik zit volledig in de kramp en de man richt zijn enorme lens van bovenop een stoel gestaan, recht in mijn decolleté. Nu ben ik echt dol op mijn meisjes, maar dit gaat toevallig om mijn schilderijen.
De beroemde actrice in ons gezelschap snelt toe en loodst mij door de sessie heen. Cie Mind en Buuv begeleiden mij bij het vellen van een eindoordeel over de te kiezen foto.
Godlof voor allen. Wie wil er nou in vredesnaam fotomodel worden?
Mijn harde schijf is door alle opwinding, blijdschap en indrukken allang gecrasht en mijn voeten gillen moord en brand. Na een heerlijke paar uur houden Blauwoog engel, de Knoop en King A nog een gezellige afterparty, zittend, rond het buffet. Knus etend en lachend.
ls ook dat afgelopen dan blijf ik alleen met het blije personeel achter. Met mijn kaplaarzen aan.
We zijn het roerend over eens: het was echt geslaagd! De jongen achter de bar is bijna uitzinnig van vreugde omdat hij nu eens heel andere gezichten zag dan normaal. Maar bovenal omdat hij de vroegere rectrix van zijn oude middelbare school in de coffeeshop had gehad. En dat zij enthousiast geweest was. Dat had hij in zijn stoutste dromen nog niet durven dromen...
Ik heb genoten! Bedankt lieve mensen van Espresso te Mijdrecht, Mooienaam Meisje en hartelijke bazin. En bedankt lieve schatten van vrienden van me, jullie zijn TOP!
Mijn glimlach is zo groot dat het vast niet opvalt hoezeer ik strompel....
De expositie 'Kunstmust' is nog tot 24 mei 2008 te zien in Espresso, te Mijdrecht


1 opmerking:

Anoniem zei

Klinkt in 1 woord GE-WEl-DIG.
Ik ga eieren tegen de persoon aangooien die heeft bedacht dat minderjarigen niet een coffeeshop inmogen. Puh, wát een onzin.
Kunst kan altijd!

Liefs, B xx