zaterdag 15 maart 2008

Passie


"Sei gegruβet, lieber Judenkönig! (Leve de koning van de Joden), het koor zingt goed ingeleefd, de spot is pijnlijk prachtig. Ontroering overvalt me en mijn wangen worden nat.
Musici, solisten en het heerlijke koor lijken er alleen voor mij te zijn. Ik in mijn bel. Neen, zelfs zij lijken er niet meer te zijn. Er is alleen nog maar het verhaal.
De Passie.
"Jongens, vandaag gaan we iets met Pasen doen",zeg ik aan het begin van de les, bij de limonade en de koekjes.
'Oh nee hè, niet weer dat rotverhaal!", Karmozijn drukt haar handen tegen de oren. Verwilderd kijk ik op. "Ik vind het zo gemeen!" zegt ze en knijpt voor de zekerheid ook haar ogen dicht. Dacht ik nog aan onschuldige kuikentjes en narcissen, dit kind had de kern te pakken. Het Grote Rotverhaal dat Pasen heet.
Het verhaal van het verraad, de bespotting, de kruisiging en opstanding van Jezus Christus.
Niets is erger dan klappen krijgen als je vriendje toekijkt. Als je beste vriendin expres verkering neemt met jouw geheime liefde. Of de klas, die je uitlacht om jouw dikke billen.
Alhoewel het de opstanding is die we met Pasen vieren, trekken de vreselijke dagen daarvoor de meeste aandacht. Misschien omdat we onszelf, hoe oud we ook zijn daar het meeste in herkennen.
Het verhaal heeft wonderschone kunst opgeleverd. De schilderkunst en de beeldhouwkunst zijn gevormd door dit verhaal. Vele malen verteld in verf en steen.
Maar dan klassieke muziek. Klassieke muziek was zoiets als zonneschijn voor mij. Leuk als voorbij kwam als het uit een open raam stroomde en ik op de stoep kon blijven luisteren. Of tijdens de moeilijke balletpasjes die ik in mijn balletklasje moest uitvoeren. En heel gezellig in het huishouden waar ik als tiener vroeger rondhing en appeltaarten bakte of lappen batikte met mijn vriendin. (Ja, ik was heel ruig vroeger; )
Maar dat het bij mijn leven hoorde...Nou nee, nooit aan gedacht.
Tot ik bevriend raakte met Blauwoog engel, al weer vele jaren geleden en ik ineens in een Passie uitvoering terecht kwam. Uit gewoonte tekenend, (ik luister lekkerder als ik teken. Ook bij lezingen, vergaderingen, rechtszaken etc. Volgens mij mag dat best van de etiquette ; ) raakte ik betoverd.
'Waarom heeft Jezus een snee in zijn zijkant?", twee leerlingen bestuderen aandachtig een schilderij in Het Dikke Kunstboek.
"-sondern der Kriegsknechte einer eröffnete seine Seite mit einem Speer, und alsobald ging Blut und Wasser heraus.' (Maar een van de soldaten stak een lans in zijn zij en meteen vloeide er bloed en water uit) zingt de Evangelist, een van de solisten.
Blauwoog straalt in haar passie, het koor. De Johannes Passion vertelt mij vanavond weer het ontroerende verhaal. Al die jaren ben ik haar daarvoor dankbaar!
Ga in deze periode naar een Mattheus Passion of een Johannes Passion. Neem desnoods in geval van last van drempelvrees een schetsblokje of een boek mee.
Dat mag volgens mij best van God en de dirigent!

1 opmerking:

M. zei

Ik heb het even gevraagd, en inderdaad, het mag van god!