donderdag 13 maart 2008

Zalig zondigen

Avaritia... Bingo, ik heb het. Of zou het Gula zijn?
Hebzucht en onmatigheid, twee van de zeven hoofdzonden en ik heb er stevig last/ plezier van gehad afgelopen week.
Geldpest noemen wij het thuis, maar ook ik heb de behoefte om te laten zien dat ik gestudeerd heb, vandaar mijn zoektocht naar een culturele context voor het oppervlakkige fenomeen zodat mijn ongebreidelde consumptiedrift enigszins wordt versluierd.
Na jarenlang zuiniger dan zuinig geweest te zijn, moest ik, nu ik geld tot mijn beschikking had, het ook uitgeven. Aan mezelf. Aan wensdingen.
Het begin ging nog erg stroef. Koud nadat ik dit voornemen dapper had neergepend in dit blog, kletterde mijn antieke ooit gekregen mobiel twee verdiepingen naar beneden waarbij nagenoeg geen traptrede werd overgeslagen. Wat mij nog reste was een puzzel aan brokstukken waaruit een klagerig zacht riedeltje kwam. Tijd voor een nieuw mobiel.
Ik haat shoppen. Alleen het woord al doet me denken aan sjokken en dan verlies ik alle trek. Bovendien heb ik al die jaren dapper de andere kant opgekeken bij alle hebbedingen en weigert mijn brievenbus reclamefolders, zodat mijn algemene ontwikkeling op dit gebied hopeloos achterblijft. De gemiddelde 8-jarige heeft beduidend meer verstand van dit soort zaken. Toen ik dan ook in de telefoonwinkel de intimiderend beeldige verkoopster uitlegde dat ik graag een telefoon wilde die kon bellen en SMS-en kon ik aan haar blik zien dat dat het foute uitgangspunt is voor het kopen van een mobiel. Halverwege de schier eindeloze opsomming aan mogelijkheden, bedacht ik mij dat ik kon kiezen voor een paniekaanval of er maar gewoon een aanschaffen. Gezien de reacties van mijn zoon en mijn leerlingen, heb ik een geweldig mobiel gekocht. Zelf word ik er pas blij mee als ook ik weet hoe de wekker werkt en ik de juiste knop weet te vinden om op te nemen...
Maar het hek was van de dam. Want enige dagen later bij de aanschaf van een digitale camera, ging het al stuk beter. Het was even zoeken naar een verkoopster die mij verstond, maar toen heb ik in alle blijdschap mij een ongelooflijk sexy cameraatje laten aansmeren. Heerlijk. Als niemand kijkt, geef ik het roze elegante wonderapparaatje kleine kusjes, zo lief vind ik mijn camera.
En nog was Holle Bolle Gijs niet tevreden...
Teveel zorgen en plichtgetrouwheid hadden er bijna voor gezorgd, dat ik het vermogen tot dromen verloren had. Maar gelukkig sluimerde diep in mij een wens, die eenmaal bij openbaring, de ultieme wens bleek te zijn.
Ik ga op reis! Samen met mijn kind ga ik deze zomer op rondreis door Thailand. Niet het reizen zoals eens in een grijs en studentikoos verleden met rugzak op een houtjetouwtje manier. Neen, we doen de zwaar decadente manier. Met de schijn van avontuur, maar toch met de luxe om me als alleenstaande mama veilig en ontspannen te kunnen voelen. Het enige risico dat ik loop is dat ik schaamteloos ga genieten van natuur en cultuur, van geur en kleur.
Ik droom weer. Van handgrote vlinders en orchideeën. Van olifanten en apen. Van tempels en buddhabeelden.
Na alle nachtmerries die ik beleefd heb, kan ik weer dromen.
Als dat geen rijkdom is!

4 opmerkingen:

Puberzoon zei

Ik heb er zo ontzettend veel zin in, Thailand lijkt me héél erg leuk!

Anoniem zei

Jeeetje wat ongelooflijk gaaf!
En dan moet ik me zeker een maand gaan vermaken in het o zo cliché amerika, zucht.
wat heb ik toch een zwaar leven.
Hihi!
En die camera, dat is al helemaal tof...
ENJOY!
You get what you deserve.

X Bootsyy.

Qiwy zei

Zoooooooo wat goed.
Je hebt het verdiend.

Qiwy zei

http://www.sendspace.com/file/tqglt3
Deze wou ik je toch even meegeven.
Samen met de informatie dat er een nieuw cube album op komst is.
Die man blijft ook wel een held hoor.