woensdag 2 april 2008

Snotverdulleme!


Van blije kunstenares in supersnel tempo veranderen in een zielig hoopje groen snot. Ik denk dat ik een record gezet heb. Zelden zal het verval zo snel ingetreden zijn als bij mij zondagavond.
Krampachtig stortte ik mij in het magisch denken: "Ik ben niet ziek, ik wil niet ziek zijn. Ik mag niet ziek zijn.Denk wit zuiverend licht. Denk helende krachten."
"Voel groen snot, keelpijn en algehele belabberdheid", antwoordde het lijf beslist. "Je bent moe en ziek, accepteer dat nou gewoon eens"
Het lichaam won, ondanks de hevig protesterende agenda: "Denk hieraan, doe dat wat we afgesproken hebben, anders kom je in tijdnood! "
Ok, ik besluit een dag ziek te mogen zijn. Met wat schuiven in de prioriteiten kan dat best. Ik maak er in ieder geval de hond zeer gelukkig mee. Niets fijner dan samen met het baasje op de bank hangen en haar zakdoeken op te eten. (zoals bekend is mijn hond weliswaar lief, maar vooral ook een erg smerig beest. Vreemd genoeg wordt hij dus nooit ziek van al die walgelijke gewoontes van hem).
Maandag verloopt mistig. De dagtelevisie doet pijn aan de ogen en ik baal van alles. Maar dinsdag zal ik opgeknapt zijn, houd ik stug vol.
Dinsdag valt dat zwaar tegen. Gek word ik van mezelf en de discussie die mijn tegenstrijdige belangen met elkaar houden. Ik wou dat het leven net als het ganzenbord spel was, dan zat ik nu gewoon in de put en sloeg ik een paar beurten over. Ondertussen kon het spel dan gewoon verder gespeeld worden. Jaloers ben ik op een ieder die niet zo zielig is als ik, hier op de bank met mijn K3 beker vol thee met citroen en die irritante hond.
Woensdagochtend 06.00 uur, de geest wint het van het lichaam. Of liever gezegd de agenda wint het van het gezonde verstand. De plicht roept te hard, ik krijg er oorpijn van...
Twee lessen vandaag, er moet hoognodig een bezem door de Augiasstal worden gehaald en twee kunstwerken eisen aandacht. Om van de behoeften van het kind maar te zwijgen...
In een poging een intellectuele draai aan dit zanikblog te geven, zoek ik naar uitspraken van Nietzsche, de filosoof. Hij heeft allerlei dingen gezegd over het niet hebben van een economisch nut van kunst. Die vind ik niet. Wel vind ik allerlei andere uitspraken die veel stof tot nadenken zouden hebben gegeven als mijn hoofd niet zo vol zou zitten.
"Kunst is in wezen de bevestiging, de zegening en vergoddelijking van het bestaan." Ja me hoela, denk ik chagrijnig.
Maar dan deze: "Kunstenaars zijn slaapwandelaars bij daglicht." Die komt dichter bij de werkelijkheid.
En dan ineens een uitspraak waarvan ik dacht dat het gewoon een belachelijke volks(on)wijsheid was, maar wat dus uit de mond van een ware filosoof gekomen is:
"Wat je niet doodt, maakt je sterker. "
Nou, daar moeten we het dan maar mee doen vandaag...
"Hatsjoe!"

Geen opmerkingen: