dinsdag 20 mei 2008

In Shock!


('tears', spraycan on canvas- Jenneke van Wijngaarden)
Het is me het avondje wel!
Zit ik aan het begin nog moe stralend te vertellen over mijn plannen voor de mijn nieuwe atelier en mijn nieuwe geliefde, zojuist ben ik gedumpt op de meest weerzinwekkende manier in de geschiedenis. Binnen een etmaal van een sms eindigend met lief zoetje zonder omweg of aanleiding naar de meest grove, beledigende kwetsende berichten die ooit in slecht Nederlands zijn geschreven...
Ik snap het niet.
Hij neemt zijn telefoon niet op
Coole ma inhaleert diep.(Godlof zit ze erbij terwijl de sms-jes binnenkomen.) Eerst lees ik in stil onbegrip. Dit is de man die de sleutel van mijn hart gevonden had na al die jaren. Niet alleen de lusten mar ook de lasten. Gesprekken over God en Allah. Dromen. Een kennismaking met mijn zoon.(De terechte eerste na zijn vader, dacht ik)
Ik heb fijn geschilderd in zijn aanwezigheid.(stom detail, maar voor mij belangrijk)
Welkom in mijn huis, mijn leven. In verbijstering begin ik voor te lezen. Coole ma's WOEDE hangt net als de sigarettenrook dik in de lucht.
Vriend van Allah betekent zijn naam, gezant van Satan voortaan voor mij.
In alle eerlijkheid kan ik het nog steeds niet geloven...
Ik voel me de domste vrouw op deze planeet. Ik ben de stomste kut op deze aardbol.
Als ik deze teksten had gezien in een film had ik waarschijnlijk hard gelachen, u kent mijn harde gevoel voor humor. Mijn voorliefde voor absurdisme, voor overdrijving.
In shock.
Ik ga niet citeren. Tel de ergste beledigingen van alle afleveringen van Sex in the City bij elkaar op, vermenigvuldig dat met een portie onversneden diepgewortelde haat tegen de blanke vrouw/mens en u komt in de buurt.
Normaliter zit er een gestyleerde tijd tussen ervaring en blog. Nu voel ik de behoefte om jullie allemaal tegelijk te bellen. En een paar in het bijzonder.
Maar ik kan het niet.
Ik schaam me.
Misschien ben ik alleen maar goed in een kunstmatige omgeving. Mooi vormgegeven met mooie kleurtjes en grappige, zorgvuldig gekozen woorden.
In het echte leven bak ik er niet veel van, laat het dan nog enig nut hebben door dit op te schrijven.
Van mannen heb ik duidelijk geen kaas gegeten...
Terwijl ik dit schrijf draai ik muziek, mijn SOS klassiekers om de zaak overeind te houden.
Dat nieuwe atelier komt er!
Vertrou alleen jezelf (sorry voor de spelfout, het is niet de mijne), was eigenlijk de engste sms die ik kreeg deze avond.
Want dat wil ik niet geloven.
(dit nummer heb ik ff qua energie heel hard nodig)

3 opmerkingen:

Geishy zei

*knuffel*

Anoniem zei

Lief,het was je echt gegund!Denk aan je,Buuv.

Anoniem zei

Ookal zit ik hier bij economie, de pijn die jij hebt is herkenbaar.
Ik zie je snel weer en dan hoop ik dat je daarna nog leeft.
Want ik knuffel je dood!

Liefs, de Bootsy