zondag 18 mei 2008

Kluszen


Ook de stichting Consument & Veiligheid weet blijkbaar van mijn verbouwingsplannen aan een oud pand- om zo de Dorpsacademie van Wilnis te realiseren- want lanceerde vandaag de campagne Kluszen.
Weer zo'n blije doch broodnodige campagne met een naam met een geinige woordspeling, die geen zoden aan de dijk gaat zetten. Hoe leuk en intelligent de samentrekking van het woord klussen en Zen (boeddhisme) ook is gevonden, ik ben bang dat het te hoog gegrepen is voor het soort man dat ik geregeld in de bouwmarkt tegenkom. De gemiddelde man in de bouwmarkt wasemt onderdrukte testosteron uit- het giert werkelijk uit zijn poriƫn- maar kan daar in zijn dagelijks bestaan als brave huisvader en schoenverkoper helemaal niets mee.
Vandaar dat er af en toe wild gestuct dan wel brullend gevaarlijk gereedschap in de handen gehouden moet worden, zodat de man behouden blijft voor een toekomst als zoiets engs als een metrosexueel.
De gemiddelde klusser doet interessant over krachtstroom en Ytongblokken, maar gaat vrolijk overhaast en niet gehinderd door enige kennis aan de slag op teenslippers en wankele keukentrapjes.
28 doden vallen er elk jaar door het klussen. Daarnaast doe-het-zelven zich nog eens 54.000 mensen naar een medische behandeling.
Al in het basisjaar op de kunstacademie wordt het Zen principe van een goede voorbereiding van elke klus erin geramd. (niet echt een lekker Zen woord, maar vooruit ; )
Nu was ik geenszins behept met enige natuurlijke handigheid en na een aantal bijna-amputaties, bestond mijn gedegen voorbereiding van het werk uit het aantrekken van het juiste t shirt zodat de gedreven werkplaatsassistenten vervolgens mijn klus veilig gingen klaren en ik mocht toekijken. Heel leerzaam.
Ook nu ben ik toeschouwer in mijn eigen klus, want nog steeds zo blond als de pest.
Godlof voor de mannen in mijn leven!
Trouwe vrienden; die mij nu aan alle kanten helpen met deskundig advies dat werkelijk gebaseerd is op inzicht en ervaring, zonder dat ik daarvoor de meisjes in stelling moet brengen, gewoon uit aardigheid...
De Don heeft ooit uit liefde en dankzij een slecht gescharnierde ladder een been voor mij gebroken. Tijdens een vorige verbouwing aan een ander atelier (Helaas is latex de belangrijkste verfsoort in het leven van een kunstenaar, zucht)
Sinds die tijd heb ik de zenuwen...
Helaas blijft door al dat Kluszen er weinig tijd over te bloggen, ik hoop dat u dat begrijpt.
Maar weest gerust: de laatste handigheid die ik ten toon gespreid heb door het verzenden van een e-mail met de vraag om eventueel rondslingerend oud keukengerei, heeft ook mij alert gemaakt op veiligheid.
Nu draag ik ten alle tijden mijn veiligheidshelm.
Het regent namelijk koffiezetapparaten!

Geen opmerkingen: