donderdag 1 mei 2008

Vrijmarkt Utrecht


De ochtend na het afstudeerfeest op de academie vele jaren geleden werd ik in een van de feestruimtes wakker op een bank, terwijl de conciërge om me heen de vloer dweilde.
Ook vanochtend beleef ik niet mijn finest hour.
In de bus naar Wilnis zit ik volkomen afgeragd en stinkend als een bunzing tussen de frisgewassen en goedgeluimde bejaarden die een dagtripje gaan maken op deze stiekeme zondag. Nergens nog een spoor van Koninginnedag te zien, behalve dan ondergetekende, die een en al spoor is.
Door het busraam zie ik kerkgangers van de Majellakerk zich met rollator en kruk voortbewegen naar de dienst.
Mijn zelfgekozen hardwerkende nonnendiscipline van na mijn echtscheiding zorgt voor een oprisping van een kater van de ergste soort: de Calvinistische Kater!
Mijn God (of de genoemde Allah van vannacht ; ) ik brand in de hel, niet later als ik dood ben, maar gewoon nu meteen al. Dagen feesten op zijn gestoordst, moet dat nou op mijn leeftijd?
De buschauffeur is tof. In actie!, dus gratis en hij zet mij buiten de haltes om op de door mij gewenste plek. Scheelt weer lopen.
Wandelend over het oude spoorpad tussen het uitbundig ongeremde, knalgeelbloeiende lijnzaad begin ik te lachen...
Jezus, wat was dat lekker! Zoveel pret!
Gisterenavond bij de Open Mike avond van het Sju podium hadden de Don, Qiwi en ik het probleem al geconstateerd; het zou verdomd moeilijk worden om zoveel avonturen samen te vatten in een blog. Qiwi stelde een serie voor en toen was de avond nog niet eens afgelopen...
29 April s'avonds laat:
"Wat denk jij? Had hij een trouwring om? Ik vind hem heel leuk en ik ben weer zo stom om niet te kijken!" De Don krabt zich op het hoofd en denkt na. We staan in een wildvreemd huis in de keuken. Mannen lopen af en aan naar de koelkast en stellen zich dan aan ons voor, waarop wij blijmoedig verklaren dat we daar niet thuis horen. Nadat ik al vele genoeglijke uren met de Don op de Vrijmarkt heb beleefd, had ik alleen maar een privé feestje onder een luifel verward met een bierverkooppunt. De heren wilden het bier gratis weggeven, maar dan moesten we wel blijven. Nou, vooruit dan ; )
De Don denkt iets te hebben zien glinsteren en blijkt gelijk te hebben. Oh, die vervloekte flirtende getrouwde mannen!
Na de gebruikelijke feestgesprekken gehad te hebben als : 'Kunst wordt het meest gestolen door familie' en 'Hoeveel schroefjes zitten er in een Joint Fight Striker' vervolgen wij onze tocht door de Utrechtse nacht.
Weer aangekomen op de Vrijmarkt ontdek ik na een vriendschap van 14 jaar een onvermoede kant van de Don. Hij wil perse karaoke zingen. 'Islands in de stream' , wereldnummer van Kenny Rogers en Dolly Parton. Ik verdom het (er volgt ongetwijfeld ooit een blog over mijn karaoke trauma(s)) en koop een vrouw die naast me staat om, om mijn plaats in te nemen. De Don en de vrouw zingen de sterren van de hemel en het moet dan ook toeval zijn dat na dit spetterende optreden de Vrijmarkt begint op te ruimen.
De nacht slingert langs een schier eindeloze stroom van overvolle kroegen met bijbehorende herinneringen. Met de steeds terugkerende queeste naar een toilet wat dan weer nieuwe wandelingen oplevert.
Uren in de rij staan in stomme hippe tenten om voor 1 euro te kunnen plassen, eindeloos rondhangen in de nooitveranderende Carafon. Patat eten in Bolleke.
De tijd lijkt stil te hebben gestaan.
30 April s'ochtends.Koninginnedag.
Ik word wakker als een prinses.
Het uitzicht vanuit mijn bed is adembenemend...
(wordt vervolgd...)




1 opmerking:

Anoniem zei

Il semble que vous soyez un expert dans ce domaine, vos remarques sont tres interessantes, merci.

- Daniel