woensdag 28 mei 2008

Weer Bericht



De zon schijnt heet en fel. Ik ben te warm gekleed.
De hond heeft zojuist in al zijn onnozelheid tegen mijn broekspijp aangepiest.
Mijn kind is na uren in Utrecht wachten eindelijk in Wilnis terug dankzij Gemeentelijk vervoerbedrijf BBA die haar duurbetaalde diensten bij God's gratie in de spits hervat. De kantoorspits, niet de middelbareschool spits, die kinderen en ouders kunnen de kolere krijgen. Pardon my French zoals de Engelsen zo fraai zeggen; maar na vier weken actievoeren van het streekvervoer in de drukste weken van mijn leven, ga ik schuimbekken van het woord CAO of een kwartier doorbetaalde pauze ofzo iets. Ik ben te druk met in de file staan en noodgedwongen naar Giel Beelen te luisteren en dat is vandaag de dag geen pretje. Gisteren kreeg ik als dieptepunt op de nuchtere maag Jochem van Gelder te verwerken met het Tijgerlied, of het Debielenlied daar wil ik vanaf zijn...
Er kan een nieuw nummer toegevoegd worden aan de muzikale militaire oorlogsmartellijst, waar laatst zoveel om te doen was. We krijgen de Taliban nu wel klein!
En BBA ... een kwartier doorbetaalde pauze of zoiets, FLIKKER TOCH OP!
Ik kan niet betaald ziek zijn. Vakantie kost mij alleen geld. Pensioen? Een kunstenaar?
Het enige dat ik betaald kan doen is doodgaan want ik zit bij Coole Ma in het dooienfonds- zoals dat bij ons heet- de begrafenisverzekering.
Ik mag 83,- euro betalen voor een maandabonnement dat geen stuiver waard blijkt. Wel veel benzine kost, overigens.
Ik loop in de hete zon naar de bushalte.
Op deze plek minderen de auto's altijd vaart om te kijken wie er bij de bushalte staat. Gezonde plattelandsnieuwsgierigheid, zullen we maar zeggen...
Een oud autootje passeert.
De bestuurder kijkt niet alleen maar maakt ook het smerige gebaar met zijn tong dat je van niemand wilt zien, maar zeker niet van zo'n vieze oude loser als hij.
Oldschool als ik ben, steek ik hoog en overtuigend mijn middelvinger op.
Ineens zie ik in de langzaam passerende de auto's een aantal bekende en verontruste hoofden mijn kant op kijken. Die zien natuurlijk alleen mijn gebaar...
Nu zou u ondertussen kunnen denken dat ik chagrijnig ben, zeker in combinatie met mijn heftig verlopen liefdessoap.
Het tegendeel is waar.
Er staat een bloedgeil geweldig mooi schilderij op de ezel.
Dorpsacademie Mus & Muzen wordt elke dag meer werkelijkheid.
Al het werk verricht door zoveel mensen.
Ik word bedolven onder de heerlijke bruikbare spullen.
De Rus en ik hebben nu alles in klusmatige kaart gebracht.
De zon is warm en fel. De lucht is blauw.
En ik nader- God Zij Geprezen- het tijdperk dat ik kan ophouden met schrijven aan mijn ondernemersplan.
Hallelujah!
Er is een nieuw logo geboren!
(zie bovenaan, wat vinden jullie ervan?)



2 opmerkingen:

... zei

Leuk logo!

Anoniem zei

Ik ben nog aan het leren van jullie , maar ik ben de verbetering mezelf. Ik heb eigenlijk hou het bestuderen van alle dingen die geschreven op uw blog.Hold de verhalen komen. I loved it!