woensdag 6 augustus 2008

Droom & Daad

'Het woord dromen bestaat maar uit twee letters, terwijl droogshampoo er zeker veertien bevat', zegt Zoonlief, terwijl hij de Wat & Hoe in het Thai bestudeert.
'Dat begrijp ik best', antwoord ik terwijl het zweet langs de natte pieken op mijn voorhoofd loopt. 'Dromen lijkt me hier in Thailand een stuk praktischer dan droogshampoo. Het is een Droomland. Een vochtig Droomland.'
We zitten samen in een eettentje op Khao San Road, het sfeervolle backpackersdistrict in Bangkok.
Het is onze eerste avond en de groep is samen ergens anders eten. Ik wil graag even in alle rust met Zoon genieten. De groep zullen we toch wel leren kennen tijdens deze lange intensieve reis. Nu even met zijn twee├źn.
Het eerste experiment met de mysterieuze schaaltjes die bij mijn fried rice kwamen, is nipt overleefd.
Wel drink ik een enorme fles Singha beer gulzig leeg. Dat heeft helaas geen effect bij het blussen van de interne vuurzee.
Later tijdens de reis weet ik dat de schaaltjes met zoet, zuur, zout, HEET (vissaus met in ringen gesneden pepertjes) het kenmerk zijn van elke goede Thaise maaltijd. Bovendien worden de binnenkant van mijn mond en slokdarm van asbest.
Ik leer dat je echt een small Singha beer moet zeggen om permanente dronkenschap te voorkomen.
Daar heb ik persoonlijk niets op tegen heb tijdens de vakantie, maar je moet dat maar aan kunnen met al die tempels & trappen in de tropische hitte...
Het restaurant heeft die perfecte merkwaardige mix van bedoeld en onbedoelde gezelligheid waar de Thai patent op blijken te hebben. Blije gekleurde slingerlampjes. Houten en bamboe meubelen met kleurrijk geweven kleedjes. Overal nonchalant rondslingerende planten waarvoor je bij de Intratuin een vermogen zou moeten betalen. Leuke kussens en een ontroerende doch kakelbonte Shrine. (hier volgt later meer over)
Maar ook:
Tl-licht bij een keuken die niet bepaald Gordon Ramseyproof is.
Een antieke koelkast achterin de zaak.
Aan de muur minimaal een groot portret van de koning en vele vergeelde kiekjes van kinderen.
Achterin de zaak, als een belangrijk accessoire, een zwaar bebrilde cashier, steevast nors kijkend, die de kassabon schrijft en het geld van de serveerster overhandigt krijgt. Om zich vervolgens met een gewichtig hoofd over zijn schriftje te buigen en het bedrag te noteren.
De vertrouwde spinnenwebben in het gangetje naar het hurktoilet.
Altijd een oud Coca-Colabord en reclamevlaggen voor mij onbekende producten.
In dat restaurantje realiseer ik mijn verliefdheid.
Nu al.
Op dit land.
Halverwege de rondreis, overnachtend in een paradijselijk resort, heb ik een nachtmerrie.
In mijn droom probeer ik bij aankomst thuis de voordeur te openen. Dat lukt niet omdat de hele gang vol post ligt die de deur tegenhoudt.
Hoe hard ik ook duw, ik kom niet binnen.
Te lang weggeweest. Teveel werk.
Hoe voorspellend!
Na thuiskomst gisterenochtend al het nodige werk verzet. Niet dat de paar honderd ontvangen mails zoveel belangwekkends bevatten; de meeste gaan toch over mijn penis en meteen de prullenbak in, maar dat weinige dat overblijft is geniepig genoeg.
Met de verhuizing van het atelier naar het nieuwe pand van de Dorpsacademie is vandaag begonnen.
Dat moet ook, want met officeheld Helder op vakantie en graffitiworkshops in het verschiet is het een drukte.
Blijk ik ook nog leuk komkommernieuws voor gezellige zomerbijvoegsels! Twee journalisten willen zo snel mogelijk langskomen (deadline!) voor leuke foto's!
Joepie, nu moet de Dorpsacademie behalve volgende week praktisch werkbaar zijn, er dan ook nog leuk uit zien...
Over verschuiving van deadlines gesproken...
De reis is voorbij, wat mij rest zijn een hele hoop ervaringen en een enorme berg souvenirs.
Die ik op de Rolex van Coole Ma na, voorlopig niet weg kan geven.
Iedereen is op vakantie.
Zoonlief is vertrokken naar zijn vader en ik heb juist zulke mooie foto's...
Dit blog wordt de moderne versie van het dia-avondje uit de jaren zeventig.
U misschien met blokjes kaas of koffie, ik met een biertje en een sigaret.
Ook al sta ik tot mijn nek in de latex en de graffitiverf, stampend in de afspraken, ik moet af en toe even dromen.
Ik heb zoveel avonturen beleefd.
Dus in plaats van de tekening een foto.
En een verslag van een droomreis.
(Onderstaand nummer blijkt onze zomerhit. Ik heb elke dag wel een versie gehoord!)

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Vanuit san francisco:
Wow, wat een reis moet dat geweest zijn! Ik geniet ook volop maar moet morgen helaas naar huis.. Heb zin om je te zien!

X boots

Anoniem zei

Vanuit Schildmeer, Steendam, Groningen :

Jen, wat fijn dat je het zo heerlijk hebt gehad? Ben erg benieuwd naar foto's en verhalen. Nog in het piemelpark geweest?

XXX Vlaamse Vis