donderdag 11 september 2008

11 September


"11 September is een rare dag", komen mijn leerlingen en ik halverwege de kunst-en knutselles tot de conclusie.
Ik vind 11 September sinds die bewuste 9-11 altijd al een rare dag, maar het is waar, vandaag is ook weer anders gek.
Elk jaar met Sinterklaas, Kerst, Pasen vertel ik de bijpassende verhalen.
Elk jaar op 11 september komt dat onbegrijpelijk enge, maar stiekem ook spannende verhaal van de vliegtuigen en de wolkenkrabbers.
Zelfs al waren ze nog peuter toen het gebeurde, toch is er altijd wel een die er over begint.
Iets gezien, iets gehoord...
Elk jaar een ander verhaal, van toon, nuance.
We zitten in mijn mooie atelier. De zon schijnt rondom door de hoge ramen.
"Het is een jaar geleden dat Roodhaar's moeder dood ging", zegt Vrolijk Nufje terwijl ze het ribkarton knipt. "Ach, Jezus, ja...alweer een jaar," zucht ik.
"En Fresh Monkey is jarig!", komt een volgende. "Dat is waar ook! Hij heeft hier vrijdag zijn feestje gevierd.Ha, dat is weer leuk, gelukkig!" zeg ik opgelucht.
Want ondanks een perongeluk grappig intermezzo van Bell, die dacht dat het over 11 november ging en dus onverstoorbaar SinteMaartenliedjes zong, was het toch taaie stof gebleken, 11 September.
We waren namelijk vrolijk aan deze kunst& knutselles begonnen.
"Pippilou is er vandaag niet. Het is vandaag een bijzondere dag", vertel ik bij de limo en de koekjes. "Na 20 jaar verliefd zijn, trouwen haar ouders vandaag! Heel romantisch vind ik dat.
Ik ben uitgenodigd vanavond. Heel leuk, alleen ken ik verder helemaal niemand.."realiseer ik me hardop.
"Jawel, je kent mij", zegt een stralend Trotskopje haar handen al ijverig draaiend aan de crêpe papieren bloemen die ze maakt voor de burgemeester , die onze Dorpsacademie 4 oktober komt openen.
11 september 2008 was een rare dag, zeg ik nu, al schrijvend in de vroege 12 September.
De gebeurtenissen op micro niveau waren onder andere:
Als twee natte honden (waarvan de ene een echt natte hond was en ondergetekende- na de zondvloed- daarop leek) geïntimideerd worden door een vals nieuw tiep van die voorheen o-zo-aardige drankenhandel De Zwart.(voor lokale lezers, ik overdrijf best ernstig, maar toch, het was wel stom; ) Alleen maar omdat ik om sponsoring vroeg!
Ik beleefde een heerlijke les, dat had u al begrepen.
Werd verliefd op een bruidspaar in een hartverwarmend leuk versierde, van origine toch erg lelijke campingkantine.
Sprak Blauwoog Engel eindelijk weer eens langdurig aan de telefoon.
Had ook een langdurig gesprek op de bruiloft waarin ik aan het eind merkte dat de cruciale knopen van mijn bloes al die tijd open hadden gestaan. Ik vond ze al zo geïnteresseerd...
En toen ik na mijn beleefd gezellige, maar toch ook best lekker vroege vertrek bij mijn auto aankwam op de stille Amstelkade, was mijn auto klemgezet door een verlaten en woest knipperende auto.
Een wandeling, een onverstaanbaar mompelende omroepende DJ , weer een wandeling, een scheldpartij en wat geconstateerd gemol aan ruitenwissers later, kon ik met fier omhoog gestoken middelvinger (in het donker ; ) wegrijden.
11 September blijft voorlopig wel een rare dag, ben ik bang.

Geen opmerkingen: