zaterdag 13 december 2008

Het Heerlijk Avondje


'Wel godver..., nou doet ie het weer..."
Ik stuif van mijn keukenstoel en geef de Hond een draai om zijn oren.
Die kijkt mij nietszeggend aan.
Het klerebeest.
Zus duwt vermoeid routineus een toiletrol en een sprayflacon schoonmaakmiddel in mijn handen en roert verder in haar pannen.
Terwijl ik de urine opruim, vertel ik van mijn eerste avond bij mijn hopelijke liefde Leprechaun waarbij de hond drie keer piste en de kat heeft weggejaagd.
Plus de klacht van collega KungFu Kwast over mijn geliefde viervoeter en zijn nieuwe hobby op de territoria van andere mannetjeshonden en dus in zijn atelier.
We zitten aan de keukentafel, zwager en ik en bekijken en bespreken de smalle kont van Zus.
Zus haar missie voor vandaag is het serveren van een verrukkelijk Indonesisch maal en zij kookt met een verbeten overgave.
Toen wij hier zojuist arriveerden, zoon en ik, al sjouwend met de vuilniszakken vol door Sinterklaas verkeerd bezorgde cadeautjes, stormde 3-jarig neefje bijgenaamd De Tank in legeruniform op mij af. "Ik heb een grote tak!"
"Ja, Au!", dat had ik al gevoeld toen de tak keihard tegen mijn neus zwiepte.
Met tranen in mijn ogen kieper ik de vuilniszakken leeg in de gang om vervolgens in de keuken neer te ploffen.
Zus sist tegen alles dat beweegt dat Peultje slaapt en dat ze dat graag zo wil houden!
Dan tilt de Hond zijn poot op.
We zijn binnen.
Het Heerlijk Avondje kan beginnen...
"Waar is Ma?"vraag ik de achterkant van bezige zus.
"Naar de winkels. Ze was helemaal in het paars en ze had geen paarse tas."
Dat de kont van Zus zo smal is, is geen wonder.
Ik vrees dat de vanavond door mij blijgekregen Wii Fit het energievretend inspanningniveau niet haalt bij de oefeningen van haar kinderen Roze Karateprinses (5) en de Tank (3).
Derde kindje Peultje- nu een jaar oud en de reden van de veranderde datum van onze viering van St Nicolaas- is al weer wakker en kijkt.
Ze zit en kijkt en lacht naar alles met grote ogen in een hoofdje dat sprekend op mijn babyfoto's lijkt.
Ze is rustig!
Godlof!
Bergen papier later...
Peultje staat tegen de salontafel en knaagt met bolle wangen en twee tanden afwisselend op een soepstengel en pepernoten.
Ze kijkt vriendelijk geïnteresseerd met grote ogen naar het gekkenhuis om haar heen.
De Tank heeft, nadat hij het vrij vervelende spelletje van mij steeds onder bergen sinterklaascadeaupapier te bedelven, had gestaakt, zijn zojuist gekregen Playmobil Dino in de handen en maakt loeiharde T-Rex geluiden.
De honden- door ervaringen van vorig jaar ruim voorzien van botten - zijn alsnog irritant.
Er is even een gevecht en verder veel onnodig gespring op de bank.
Puberzoon is buitengewoon knap met zijn nieuwe hoed en glimt van pret.
Zwager en zus wisselen non-stop kwaadaardige liefkozingen uit die bijzonder geestig zijn.
Coole ma en ik doen een poging tot fotograferen maar niemand zit stil.
Ik heb twee bijna-doodervaringen door de slappe lach.
Zus verdwijnt steeds.
Ze is op zoek naar gedichten.
Op speurtochten naar verdwenen cadeaus.
Ze steeds opdiepend uit geheime plekken.
Met acht armen corrigeert zij, voedt, heeft lief en roert in vele pannen tegelijkertijd.

Aan de keukentafel.
Het Heerlijke Indonesische Maal wordt geserveerd.
De Tank heeft op zijn hemd en onderbroek na al zijn kleren uitgetrokken.
Roze Karateprinses eet gretig net als wij na het vele Barbiegeluk.
De Tank heeft zich, nadat hij zijn bord volgestort heeft met seroendeng en kroepoek, teruggetrokken op de schoot van Zwager, naast Zus.
Peultje lacht in haar kinderstoeltje en eet alles wat Vader Jager haar voert.
Het eten is verrukkelijk en proeft alsof het speciaal voor mij alleen gekookt is.
Ik geniet.
Zus oogt moe.
Ik vind haar mooi.
De Tank trekt nu ook zijn hemd uit.
Zus - midden in een lief verhaal over mijn Puberzoon- pakt het opgepropte hemd aan en veegt haar neus af.
De Tank pakt het weer terug en Zwager helpt mee het aan te trekken ; )
Bij het weer met cadeausbepakte vertrek klinkt ineens onbekend gehuil.
Peultje heeft al zittend in haar stoeltje aan de keukentafel de open pot augurken over zich heen getrokken.
En huilt nu geurig.
"Het wordt elk jaar leuker', zegt Zoon later in de eindelijk warm wordende auto.
Ik kijk opzij, die hoed staat hem echt goed...
Ik kijk weer vooruit.
De maan is groot en vol.
De hond zucht achterin en legt zijn kop op Zoons schouder.
Heerlijk avondje.




Geen opmerkingen: