donderdag 22 oktober 2009

Plaatjes & praatjes


Algemeen beschouwd is het natuurlijk handig om een blog te schrijven over de Algemene Beschouwingen terwijl die nog enigszins actueel zijn. Maar zo werkt het bij mij niet. Er gebeurt steeds zoveel en daar moet ik dan heel hard over nadenken en dat schiet niet op.Ook blijft het in mijn leven nog steeds -en dat zijn bekende verhalen voor u, mijn naasten en die enkele trouwe lezer - tobben met alles waar ik ook maar dagelijks mee kan tobben.Ik loop al 7 maanden af-en aan met een leentelefoon van de Phonehouse. Mijn toetsenbord is nog steeds de z (lang leve alt122) kwijt. Mijn pc is net als zijn baasje constant overbelast en heeft 1,5 week geleden spontaan al mijn e-mail weggegooid.Bovendien draag ik nagenoeg de hele kredietcrisis alleen op mijn schouders want ondanks dat ik verder niemand ken die ontslagen is of anderszins in de moeilijkheden zit, is het bij mij naatje.
Ruim een half jaar geen enkele opdracht gehad of kunstwerk verkocht.
Nimmer meegemaakt in de 15 jaar dat ik kunstenaar ben.
Maar mocht u toch nog zitten te wachten op mijn ideeën over de actualiteit moet ik u teleurstellen: ik heb slechts vragen.
Wat ik echt niet begrijp is waarom politici ineens allemaal aan cabaret doen. Nu ben ik toch al geen groot fan vancabaret, maar ik begrijp het echt niet als mensen die zich druk moeten maken over serieuze kwesties de vrolijke noot uit gaan lopen hangen.
Wat ik ook niet begrijp is dat kamerleden, ministers, onze minister-president voorop niet voor zichzelf kunnen zorgen door op tijd naar bed te gaan en op tijd gezond te eten.
Iets wat ik in mijn mini huishouden ook weleens duidelijk moet maken, maar dan heb ik het over een puber.
Verder begrijp ik al helemaal niet waarom al die kunstenaars die elk jaar weer aan allerlei kunstacademies afstuderen, geen enkele rol spelen bij het verzinnen van oplossingen voor talrijke problemen.Liever wordt er een afdeling ambtenaren de hei opgestuurd om binnen een paar uur of hooguit een paar dagen een niet aangeboren en niet uitgewerkt talent te ontwikkelen. Het zogenaamde out of the box thinking of buiten de doos leren denken. Om vervolgens vele maanden lang rapporten te schrijven zonder ook maar een greintje creativiteit in beginsel.
Deze crisis had fantastisch kunnen zijn voor het creëren van nieuwe paden, duurzame ontwikkelingen. Het doorbreken van vastgeroeste misstanden. Helaas...
Dus geen opdrachten, pc & aanverwante pech, de politiek en de hond willen niet naar je luisteren...
Nog steeds geen vent & geen geld, is alles dan zo kommer en kwel Jenneke Penneke?
Natuurlijk niet!
Dorpsacademie Mus & Muzen is een veilige gezellige creatieve plek voor heel veel kinderen en jongeren die allemaal te leuk en te lief zijn.
Mijn praatjes & plaatjes verschijnen binnenkort waarschijnlijk op papier waardoor veel meer mensen uit mijn omgeving ze kunnen lezen.
Ik heb dus wel heel hard(vooruit)getekend & geschreven maar u mocht alleen niet meelezen.
Bovendien is mijn allerleukste bijbaantje bij trendanaliste Christine Boland uitgebreid en heb ik daardoor en passant een nieuwe verslaving opgedaan: Twitteren. www.twitter.com/Jennekepenneke
Hoe leuk en boeiend dat is, moet u zelf maar uitvinden of wachten tot ik weer uitgedacht ben en weer een nieuw verhaaltje schrijf.
Ik hoop dat ik u niet meer zo lang laat wachten.
Er staan in ieder geval nieuwe plaatjes op Flickr.
(zie hierboven)(en bijna alles is te koop ; )