dinsdag 23 maart 2010

Twee handen maken veel werk.



Olieverfportretten van broer en zus Frank & Marike.
Mijn leerlingen kennen mijn verzuchting: "Oh was ik maar een octopus", maar al te goed. Het lijkt me ongelooflijk praktisch om 8 armen te hebben.
Ik kom uren, dagen, weken en vooral handen tekort.
Het is druk. Ik ben druk.
Met Dorpsacademie Mus & Muzen die draait als een tierelier en spettert en bruist van de pret en de activiteiten. Op www.dorpsacademie.nl ziet u daar meer over.
Ook ziet u daar de columns die ik elke maand voor huis-aan-huisblad De Groene Venen schrijf.
Verder ben ik hard aan het schilderen, zoals aan deze net voltooide olieverfportretten van broer en zus Frank & Marike. Ik schilder al een tijdje ook aan een groot doek, een familiekroniek in olieverf. Het droomschilderij van het gezin van Vlaamsch Visje aka @Inette1969
Afgelopen weekend heb ik samen met de M & M Crew, de graffiticrew van mij, Qiwi aka @Yeahse en mijn leerlingen een gigantische muur voor Scouting Mijdrecht vervaardigd wat een groot succes was en waarbij we ons hebben overtroffen in professioneel werk, ondanks de jonge leeftijd van bijvoorbeeld crewlid @Pelhe. Daar ben ik buitengewoon trots op en binnenkort meer daarover. Beloofd!
Eind april vertrekken @Yeahse en ik naar zweden om daar zo'n 110 m² indoor te gaan verven. U begrijpt dat wij daarvoor nu al maanden stevig in de ontwerpfase zitten en de voorbereidingen in volle gang zijn.
(Als u zich afvraagt wat die @ tekens steeds voor namen doen, dat zijn Twitternamen)
Na het karige opdrachten jaar 2009 is het heerlijk om nu zoveel werk te hebben.
Het enige vervelende is; dat waar ik dacht dat mensen blij zouden zijn dat ik mijn hoofd en dat van mijn kind boven water heb kunnen houden door zo hard te werken; ik heel veel gemopper en commentaar krijg dat ik alleen maar met mijn carrière bezig ben en geen tijd maak voor sociale contacten. Voor die mensen heb ik wel wat tips:
Ga vooral twitteren dan komt u mij misschien wel vaker tegen dan u lief is.
Of nog beter betaalt u mij om in de zon te gaan zitten met mijn kind, mijn vrienden en familie. Ik zou het echt niet erg vinden om eens te niksen en zo gezellig sociaal te doen. Heeft u daar geen zin in - dat begrijp ik best- weest dan, als u wel lekker op een terrasje of in de tuin zit, gewoon blij & trots op het feit dat de kredietcrisis mijn bedrijf niet klein heeft gekregen, zoon en ik nog steeds een dak boven ons hoofd hebben en vele, vele kinderen en jongeren groeien en bloeien in de Dorpsacademie.
Ik ben daar namelijk echt heel dankbaar voor!