dinsdag 4 mei 2010

Aktive i Sverige (Actief wachten in Zweden ; )


Deze dag vol verrassingen begint ditmaal s'nachts...
04.00uur s'nachts en ik loop naar de badkamer. Het is al flink licht en ik kijk uit raam. Vol verbijstering bekijk ik het uitzicht. Er ligt een pak sneeuw! Het is 3 mei en het sneeuwt. Ik vloek. Ik haat sneeuw. Raar land dat Zweden.
Wij (@Yeahse en ik) zijn hier in Zweden om Aktive 45 te voorzien van kleurige muurschilderingen. Aktive 45 is een bedrijf in wording in het zuiden van het noorden van Zweden dat uit verschillende onderdelen bestaat. Er zijn een aantal heerlijke appartementen (waar wij dan ook in logeren), een restaurant, een kleine giftshop. Er is een compleet outdoor programma van kanoverhuur,fietsroutes en intrigerende exotische activiteiten als een beversafari. (Dat laatste kan overigens ook gewoon in hun tuin want daar heeft een bever een boom om geknaagd ;)
Verder zijn er o.a. twee binnenspeelruimtes en daarvoor zijn wij hier, om daar met spuitbus een jungle van te maken.
Karin en Leon zijn zeer gastvrij, hun olijke tweeling van 5 is om op te vreten maar er ontbreekt echter een ding aan ons geluk en dat is verf.
Van de vier dozen spuitbussen die hadden moeten arriveren heeft er maar een Yttehogdal bereikt. Drama!
Karin stort zich op het raadsel en begint verbeten in het rond te bellen. Heerlijk om een Nederlandse gastvrouw te hebben die vloeiend Zweeds spreekt. Er wordt steeds meer duidelijk, er blijkt een verkeerde postcode op de dozen te staan. Waarom die ene doos dan wel hier bezorgd is, is voor iedereen een raadsel, zelfs voor Anne-Christen, een naam die als maar weer in de telefoongesprekken met Karin opduikt. (volgens Leon de Jomanda van de posterijen ;)
Na het schetsen van de muren eergisteren kan ik niet verder en is het wachten geblazen op de dozen die komen gaan. Starend naar het sneeuwlandschap stress ik me een eland en wacht nagelbijtend op de postbode.
Dan arriveert er een doos! 1 doos! Nerveus schietgebedjes prevelend vanwege de juiste kleuren, ruk ik samen met @Yeahse het plakband eraf.
Dan breekt de zon door...het zijn de bruinen en de groenen. We kunnen weer even verder...
We beklimmen de steiger en ladder en verven dat het lieve lust is. We zingen een vrolijk liedje en ineens is het lente. Overal smelt de sneeuw weg. Planten verschijnen op muren en lachende bevers dragen een bikini.
De muren beginnen eindelijk ergens op te lijken.
Nu zijn we weer even klaar met de groenen en bruinen en is het wachten op de twee andere dozen. Morgen komt er weer een doos weet Karin, ingefluisterd door Anne-Christen-Jomanda.
Vol verwachting klopt mijn hart...
De postbode als Sinterklaas. geinig land dat Zweden.
Ik hoop persoonlijk op de donkerblauw, donkergrijs en beige.
Hoopt u mee?
(wordt vervolgd)

Geen opmerkingen: